"B/fJ
Book .__
-ê
L'ASSOCIATION
ÉTABLIE EN
L'ÉGLISE PAROISSIALEDE
NOTRE -DAME-DES-YICÏOIRES
DE PARIS.
DE
L'ASSOCIATION
ÉTABLIE EN
L'ÉGLISE DEWTRE-DAME-DES-YICTOIRES
DE PARIS
,
EN
L'HONNEUR DITSAINT ET IMMACULÉ
HOEUR DE MARIE
,
POUR LAJ]ONVERSION DES PÉCHEURS.
Atr&h Çor\i ? éJt% X
7\\t y & r th
IMPRIMERIE DE
E.-J.BAILLY ET C,
PLACE SORBONKE, 2.
1837.
AVIS.
Les progrès des doctrines
matérialistesont malheureusement
faitperdre de vue à l'homme
sa véritable destination.On
s'estbeaucoup occupé de
sesrapports avec
cequi passe
,on
aanalysé
ses facultéspour déter- miner
leurs fonctionsdans ce grand système de
la sociétéhumaine
;de
làdes
droits,des devoirs réciproques, une morale
,une
légis- lation tout entière:magnifiques théories, dont nous voyons
lesconséquences dans
l'étatde douleur où gémit l'humanité.
C'estque
l'existence
de l'homme ne peut
se limiteraux jours
qu'ilpasse sur
la terre, c'est qu'il estmembre d'une
société éternelleavec
la-quelle
ilne peut
, sansmentir
à la loide son
être,rompre
sesrapports
naturels.Y
est-il fidèle ,au
contraire , lasoumission aux vo-
lontés
du monarque suprême de Punivers règle
l'emploide
ses forces, il s'établitune admirable harmonie entre
la terre et le ciel;partout règne
[l'ordre5 la
paix
, lebonheur.
Citoyens de
cette cité céleste,nous sommes donc tous dans une
étroite obligationde
tra-vailler à sa gloire; et
malheur
à celuiqu'une
telle
mission
trouverait insensible !Qui pour-
rait
en
effet, s'il afoi àla vie future , voirde
sang
froid tantde
ses frèresméconnaître leur destinée sublime, déshériter
leur frontde
lacouronne qui
leur estpromise,
etreniantleur glorieuse
patrie sedévouer honteusement à
un esclavage
éternel?Spectacle déplorable
etpourtant trop commun,
hélas!de nos
jours.Où sont maintenant
lesfidèlesenfans de Dieu?
Qui songe aux
intérêtsdu
ciel?On
se presse,on
s'agitepour assurer
sa positiondans un monde qui
n'offreen perspective qu'un
sé-pulcre entr'ouvert au milieu d'un amas de ruines
:entraînés par un
tourbillon irrésisti-ble, presque tous
s'épuisenten
effortspour
s'attacher à
des appuis
aussitôt brisésdans leurs mains
; ils s'enivrentdes
illusions pas-sagères du présent
etjamais
leursyeux
n'in-terrogent
l'avenir.Que d'âmes destinées
àla gloirevont
ainsi seperdre
sansretour! Car, d'où leur
viendrait le salut?Etourdis parle tumulte du monde,
ilsne peuvent entendre
les salutairescnseignemens d'une doctrine
qu'ilsdédaignent
sanslaconnaître,
etsiquel- quefois
ils lesreçoivent, comment
lesgoûte-
raientdes cœurs préoccupés de passions
sidiverses?
Ces
tristes réflexionsont conduit
àpro- poser aux
fidèles ladévotion dont nous pu- blions
ici lesrègles. liasemblé qu'une
sainte associationde
prièresen faveur des pauvres âmes égarées
serait lemoyen
leplus
efficacede
lesamener
à lalumière
qu'elles s'obsti-7
nent
à rejeter.Bien que
rebelles à l'Église, ellesen
fontnéanmoins
parlie, etsont capa-
blesde
participerau bien qui
s'y fait;bran- ches malades
ellesne sont point séparées de
l'arbre etpeuvent encore recevoir
lespré»
cieuses influences
d'une sève
vivifiante.Et qui
sait siredressant
leur feuillageabattu
? ellesne sont pas
destinées àporter un jour des
fruitsabondans de
salut etde
sainteté!Or,
quelleœuvre
plusdigne d'un chrétien que de contribuer au
salutde
ses frères? Si lessplendeurs
éternellessont promises
àceux qui auront enseigné
lajustice , restera-t-elle sansrécompense
la charitédes
fidèlesdont
les
vœux
, sepressant autour du trône du Sei- gneur, auront obtenu de
samiséricorde des grâces de conversion pour ceux même qui
paraissaientle plusobstinément engagés dans
les voies
de
l'iniquité?Et que de
pareillesespérances ne semblent point trop présomp- tueuses
: à la prière il n'est rienqui ne
soitpromis, pourvu
qu'elle soit faiteavec
foi.Les
associés d'ailleurstrouveront une puis-
santeprotection dans
lamère de Dieu sous
lesauspices de
laquelle ils se réunissent.La
tendresse dont surabonde son cœur,
leursera
un gage de
sabonté
àaccueillir leurs prières.Et
pourrait-il,ce cœur
sipleind'amour pour
Jésus-Christ
,ne pas
se réjouir àchaque con-
quête de
la foisur
l'enfer? pourrait-ilmépri-
serdes
effortsdestinésàgagner
lesâmes pour
qui
leSauveur
adonné
sa vie?Marie
n'apas oublié
lesdouleurs du
Calvaire,etl'adoption
qu'elle fit alorsde
larace d'Adam régénérée par
le sacrificede l'homme Dieu.
Elle s'ho-nore
d'être lamère du genre humain
, etquelle mère
désireplus ardemment
lebon- heur de
sesenfans! Aussi par
quellesmer-
veilles n'a-t-elle
pas manifesté son amour?
Que de grâces obtenues par son
intercession!Qui
s'estjamais adressé
à elle, sansen
êtreconsolé dans
sespeines
?Et
elledeviendrait sourde quand
il s'agirade sauver des âmes
;son cœur
sefermerait
alors, et l'on verrait îarir lessources de
cetteinépuisable miséri- corde
!Loin de nous des
idées si injurieusesà
lareine du
Giel.Ce
n'estpas en vain
qu'elleporte
le titrede Refuge des pécheurs
; elle le fera voirpar
lesgrâces
qu'elleréserve à
cettenouvelle
association établieen son hon- neur;
etbienheureux ceux qui, touchés du malheur de
leurs frères et effrayésde
leurspropres dangers
,s'enrôleront sous
saban- nière pour exercer
àson ombre un apostolat bien obscur
sansdoute
etdont peut-être
ilsignoreront
les fruits ,mais qui
lesenviron- nera d'une
gloireimmortelle quand, au der-
nierjour,
cesâmes, présentées par Marie à son
fils,déclareront
à la facedu
ciel qu'ellesdoivent leur
salutaux
prièresde
cespieux
associés.
Hésiterions-nous donc,
fidèles,â
coopérer
aune œuvre
aussi utile? Hésiteriez-9
vous,
ômère
affligée,vous dont
lecœur
chrétien gémit sur
leségaremens d'un
filsbien-aimé? Vos
avissont méprisés, vos exem- ples négligés
,vos
prièresjusqu'à présent
inutiles.Venez,
unissezvos vœux aux nôtres^
et
nos
effortscommuns obtiendront ce qui vous
a été refusé, etvotre
filsvous devra une seconde
fois la vie.Et vous qui versez en
secret tantde larmes amères sur
le sortd'un époux adoré, voulez-vous
voir enfince
cœur
sibon,
sisensible d'ailleurs, setourner
enfinvers Dieu? Venez,
etbientôt, par un
retour
inspiré,l'amour de
celuique vous
ai-mez
tantsur
la terrevous
seraassuré pour
l'éternité.
Enfans pieux qui tremblez sur
le sortde parens
chéris etmalheureusement aveuglés, venez
aussi!Quoi de plus digne de votre
piétéque d'obtenir
l'héritage célesteà ceux de qui vous tenez tout
ici-bas!Vous
tous
enfinqui
souffrezde
voirdes
objets ai-més
destinésaux peines
éternelles,venez
:Marie vous
invitepar notre bouche
, ellevous
offre le salutde vos
frères ;pourriez-
vous
résisterà
sestendres
désirsVenez
avec confiance
etarnour, ce
n'estpas
ellequi
trompera vos pieuses espérances!
HYACINTHE-LOUIS DE QUELEN,
par la miséricorde divineet lagrâceduSaint-Siège apostolique, archevêquede Paris, etc.Tu
lasupplique ànous adressée par M. l'abbé Dufriche des Genettes,curé delaparoisseNotre-Dame-des-Yictoires, àParis,tendanteàcequ'ilnousplaiseérigercanoniquement dans sonégliseunepieuse associationsous le titre (^ASSO- CIATIONDE
PRIÈRESEN
L'HONNEURDU
COEURIMMACULÉ DE LA
TRÈS SAINTEVlERGE;Aprèsavoirappréciélebutprincipalde cette association exposé dansles articlespréliminairesci-après :
Youlantdonnerun nouveautémoignagedenotredévotion enverslatrèssainteVierge,favoriserdeplusen pluslapro- pagationde sonculte et offrir aux fidèles de notre diocèse
un nouveaumoyende manifester|leur piétéetleurconfiance enversl'augusteMèrede Dieu.
Nousavonsérigéet érigeonsparces présentes dansl'église
deNotre-Dame-des-Victoires, à Paris, une pieuse associa- tionsous le titre d'AssociATiON
de
prièresen
l'hon-neur du
COEURIMMACULÉ DE LA
TRÈS SAINTE VlERGE, pour obtenir, parla protection de Marie, laconversiondes pécheurs.Lesstatuts et règlement de cetteJAssoeiationnousayant été soumis,nous lesavons approuvésetapprouvons parces
mêmes
lettres,pourêtre fidèlement suivis^parles associés.DonnéàParis, sous notre seing,le sceaude nos armes,et le contre-seingdusecrétaire de notre archevêché, le seize
décembremilhuit cent trente-six.
t
HYACINTHE
, archevêquedeParis.Parmandementde Monseigneurl'archevêque de Paris,
Molinier,chanoine, Smitaire.
ARTICLES PRÉLIMINAIRES.
Article
ier.Le
but de cette Association est d'honorer parun
acte de vénération,d'hommages
etde prières,le
cœur immaculé
dela très sainte ViergeMarie
fmère
de Jésus-Christ, filsunique
deDieu,
in- carné paramour pour
nous, etmort
surune
croixpour
la rémissiondespéchés et lesalut detous leshommes
; cecœur
admirable qui,comme
principedu
sang, a fourni celui dont a étéformé
le corps sacrédeJésus-Christ, et par conséquent son divincœur
qui a été la sourcedu
sang adorable qu'il a versépour nous
; cecœur
si brûlantd'amour pour Dieu,
si rempli de tendresse et decompassion pour
tous leshommes»/ Les
associés se propose- ront de lui rendre leshommages
d'une religieuse vénération,comme au cœur
de laMère
de leur divin Sauveur; d'unepiététendreetfiliale,comme
au cœur
deia meilleure de toutes les mères;d'un amour
, d'une confiance et d'une reconnaissance sans bornes ,en
retour de toutes les bénédictions et toutes les grâcesque
sonamour
et sapuissance auprès deDieu nous
obtiennent àchaque
instant/de notre vie.
En
unissant tous leurs actes de religion, leursbonnes œuvres
et leurs prièresaux
mérites pré- cieuxdu
saintcœur
deMarie
, ils se proposeront encorede
rendre avec luiet par luiau
divincœur
de Jésuset
al'adorable Trihité,
tous lestributs d'adoration,d'amour
, d'obéissance et de fidélité qu'ils ont droit d'attendre de nous.Art.
2.Le
but de l'Association est d'obtenir de la di- vine miséricorde ,par
la protection et les prières de Marie,la conversion detous les pécheurs\.Denis cettefin , les associés s'animeront d'un saint zèlepour
la gloiredeDieu
, leur propre salut etceluide
leursfrères; ilsconsidéreront souventcombien
sont
énormes
les iniquités qui affligent lemonde
,combien
estgrand
lenombre
des pécheurs; ilspenseront avec effroi
au
sortaffreux qui attend les coupables dans l'éternité, s'ilsne
font pénitence etne
seconvertissent; ils considéreront surtout les liens qui les attachent personnellement à tantde
coupables, et,(pressés par tantde
motifsde douleur
etde
crainte, ils les offriront àMarie, Mère
de Jésus; àMarie
qui , à la parole de Jésus,nous
a tous conçus spirituellementau
pied de laCroix
5 àMarie,
médiatrice toute puissante entreDieu
et leshommes,
etrefugeassuré despécheurs*Ilsinvoqueront son
cœur
maternel, ils leprieront d'agréer leursvœux
, leurs sentimens,de
daigner les présenterlui-même
à lajustice, à la miséri- corde divine.Et Marie,
car il n'estpaspermis
d'en douter, retirera desabîmes du péché
desâmes
qui, sans sa sainte intervention, se seraient perduespour
l'éternité.Il faut
remarquer que
l'esprit de l'Association est tout-à-fait catholique; qu'ainsi, après avoir priéle
cœur
deMarie pour un
pécheur quinous
intéresse particulièrement/un époux
,un
fils,un
bienfaiteur,
un ami
,on ne
doit pas négliger d'in- tercéderpour
touslespécheursen
général, et, sous cettedénomination
,on
doit entendre les impies13
qui persécutentl'Eglise de Jésus-Christ et atta-
quent
sa religion; les pécheurs qui , dans le seinde
TÉglisecatholique, l'affligentetla déshonorent par leur conduite les schismatiques . les héréti- ques, les juifs5même
les idolâtresacar, il n'y aen
Jésus-Christ, ni grec, ni scytÏÏe, ni barbare;nous sommes
tous frères, enfansdu même
père,
qui est
Dieu
, etJésus-Christ, son divin Fils, estmort pour
sauver tousleshommes
sansen excep- terun
seul»STATUTS DE L'ASSOCIATION.
I.
Une
Associationde
prièresen
l'honneurdu Cœur immaculé
de la très sainteViergeMarie
>pour
obtenir par sesmérites la conversion des pé- cheurs, est établie dans l'église paroissiale deNotre-Dame
-des-Victoires, à Paris.IL
Tous
les catholiques,dequelque
âge,de
quel-que
sexe qu'ils soient, sont appelés à entrerdans
cette Association.
On
leurrecommande
d'y ap- {>orter le zèle de la gloire deDieu
, -du salutde eurs frères etun
saint désir d'imiter,chacun
dans son état, les vertusdont Marie
adonné
ds si admirables exemples.in.
Chaque personne
associée ,pour
participeraux
avantagesspirituelsdel'Association, devradonnes
ses
noms de baptême
etde famillepour
être ins-crits surle registre
de
l'Association, etrecevraun.exemplaire
imprimé du
présent règlement, à la suiteduquel
sera inscrite son admission avec la signaturedu
directeur.Chaque
associé recevra,au moment
de sonad- mission ,pour
la porter sur lui avec respect et dévotion, la médailleindulgentiée dité del'imma- culée conception,connue
sous lenom
deMédaille miraculeuse
: il sera invité à réciterde temps en temps
la prière gravée sur cette médaille :«
O Marie
,conçue
sanspéché
, priezpour nous
qui avons recours à vous. "»IV.
Le
curé deNo
tre-Dame-des-Victoires sera à perpétuitéle directeur de l'Association.En
cette qualité, iladmet
et inscrit surle registreles per- sonnes qui entrent dansl'Association, signe leur certificatd'admission: ilestlegardiendu
registre.Il
nomme,
s'il lejuge àpropos,un
sous-directeurparmi
les prêtresdu
clergé de laparoisse,pour
le représenteren
toute occasionet le suppléeren
tout ce qui a rapport à l'Association. Il peut le révo-quer
à volonté.V.
Chaque
associé estinvité à contribuer, parune
offrande volontaire, le jour de son entrée dans l'Association,
aux
frais etdépenses qu'occasion-, nera l'Association , savoir : les offices qui seront célébrés tous lesdimanches
et fêtes , lessermons
des joursde
fêtes propres de l'Association, les messes quiseront célébréesau nom
desassociésen
l'honneurdu
saintCœur de Marie pour
laconver- sion des pécheurs,ou pour
le repos éternel des15
associés défunts, et l'ornement de la chapelle et de l'autel de l'Association.
VI.
Le
produit de ces offrandes et celuides quêtes qui se ferontaux
offices deF
Association, seront déposés entre lesmains du
curé-directeur quien
tiendraun compte
exact, ainsique
des dépenses qu'il aura à faire.Le
tout sera porté surun
re- gistre particulier qui sera soumis àl'examen
deMonseigneur
l'Archevêque de Paris toutesles foisque Sa Grandeur
le jugera convenable. Il seradonné
connaissancedeux
fois paran
,du
produit etde
l'emploi des offrandes et des quêtes, àune commission composée du
curé,du
sous-directeur,du
présidentde la fabrique,du
trésorier etd'un
autremembre du
conseildefabriqueau
choixdu
curé-directeur. Celte
commission
s'assemblera tous les ans , dans le cours des premières quin- zaines de février et d'août,prendra
connaissance des recettes et dépenses, constatera l'étatdu
re- gistreparun
procès-verbal quiénonceralaquotitéde
lasomme
dont le curérestera dépositaire.VIL
Les
Associés feronten
sorle d'offriretdecon-
sacrer touslesmatinsau
saintCœur
deMarie
toutes lesbonnes
oeuvres, prières,aumônes
, actesde
f>iété,mortifications, pénitencesqu'ilsferontdans e cours delajournée.
Leur
intention serade
les uniraux
méritesde ce saintcœur,aux hommages
qu'il
rend
sans cesse à la divinité, d'adorer avec lui la trèssainteTrinité,ledivincœur
deJésus,et d'implorer par son infinie miséricorde la grâce et laconversiondes pécheurs.VIII.
A
touteslesintentions qui viennentd'êtremen-
tionnées, les Associés réciteront
une
fois parjour dévotement
, etplus encore decœur que
de bou-^che
, la SalutationAngélique en
françaisou en
la-lin. Ils sont exhortés à la réciter le plus souvent possible, ainsi
que
lasuppliqueàlasainteVierge:Memorare,
6 piissimaVirgo Maria, ou en
fran- çais:Souvenez-vous,
6 trèspieuseVierge Marie^
et cetteinvocation touchante qui convientsi bien, à leurs sentimens:
Refugium peccatorum
, ora pro
nobis.Marie,
rejuge despécheurs
,priezpour
nous.IX.
Les
Associés se souviendrontque
c'est surtout par lapuretédu
coeur qu'ilsmériteront la protec- tiondu
saintCoeur de Marie
; ils s'efforcerontde
se la procurer par
de bonnes
et fréquentescon-
fessionsetcommunions,
surtoutaux
joursdesfêtes de l'Association.X.
La
fête principalede
l'Associationest fixéepar Monseigneur l'Archevêque
de Parisau dernier di-manche de chaque année
après l'Epiphanie , et précédantimmédiatement
ledimanche
de laSep-
tuagésime,du
ritsolennelmineur
;son
office est d'obligationpour
leclergédelaparoisse.Les
autres fêtes sont la Circoncision, la Purification,l'An-
nonciation,laCompassion,
la Nativité,l'Assomp-
tion, etl'Immaculée
Conception de
lasainteVierge, laConversion
de saintPaul
, et la fêtede
sainteMarie
Madeleine.Tous
les samedisde
l'année9 particulièrement lespremiers
samedisde chaque
17
mois,sont des jours de dévotion
au
saintCoeur de Marie.On
exhorte les Associés à s'attacheràl'ho- norer d'unemanière
spécialechacun
decesjours.XL
Il sera célébré tous les
dimanches
et fêtes chô-mées pendant
l'année etaussiles autres fêtesmen-
tionnées dans l'art. 10,
un
officeau nom
de tous lesAssociés. Cet officeconsistera dansle chant desVêpres
de la sainte Vierge5un sermon ou
ins- truction sur les véritésdogmatiques
et morales dela religion9
un
salutdu
très saintSacrement
avec le saint Ciboire, auquelon
chanteral'antiennedu
SaintSacrement
, les litaniesde la sainte Vierge, leSub iuum
praesidiumet leParce Domine
avec les oraisons analogues. Cetoffice sera célébré par les prêtres de la paroissedésignés par le curé-, ilaura toujours lieuàsept heures
du
soir à lacha-
pelle deNotre-Dame-
des-Vietoires dont l'autel est celui de l'Association.XII.
Tous
les samedis de l'année, excepté le
samedi
Saint, le saint sacrifice sera offert àneuf
heuresdu matin
à l'autel de l'Association en l'honneurdu
saintCœur
deMarie pour
laconversion des pé*cheurs.
Le
prêtre , ayant decommencer
laMesse
,récitera à
genoux au
pied de l'autel la supplique:Memorare,
6 piissimaVirgo Mariai
et,après laMesse,
leSub tuum
praesidium et YAve Maria.
Tous
lespremiers samedisdu
mois,à dixheuresdu matin
, àcommencer du premier septembre
,le saint sacrifice sera offert
pour
le salutdes Asso- ciés défunts.Après
laMesse
le prêtre récitera leDe
profundis.OFFICIUM
SANCTISSIMI
ET IMMACULATI CORDIS
BEATiE MkMM VIRGfNIS,
*Quod
celehratur,dominicâ proximâ
ante Septua-gesimam
accidente, in Ecclesiâ parochialiBeatœ Mariœ à
VictorUs
urbis Parisiensis.IN
IVESPERIS
(i).Psalnii de Feria.
Lauda
et laetare, filia Sion, quiaecce egohabi- taboin
medio
tui, aitDominus. Zach.
il, y. 10.Ant. Exulta in
omne
corde, fiiia Jérusalem :Rex
Israël,
Dominus,
in mediotui. Soph.m,
v. ijf.Ant, Complacuit
Domino
in te, et gaudebit super teDeus
tuus. Isai. lxïî,v.4
e£ 5.Ant. Videbiset afflues, etmirabitur, et dilatabitur cor
tuum.
Isai. lx,v. 5.Ant. Multasfiliaecongregayeruntdivitias: tu super- gressa es uniyersas. Prov. xxxi , y. 29.
CapÎtulxjm. Judith, chap. 10, v. 8.
Deus patrum
nostrorum det tibi gratiam, etomne
consilium tui cordissuâ yirtute corroboret, ut glorietursuper teJérusalem.(1) Et primaparsofficii, modo prophetico, depingit cordis
Mariœ affectionescrgàdivinammaternitatemquseestfundamen- tnm omniumgratiarum et praerogatiyarum
, quibus illamcoma- îavitDominus.
20
ffTB.
Tu
gloriaJérusalem, tu laetitîaIsraël, tuhono-
rifîcentiapopulinostri3 *quiafecistiviriliter
} etcon-
fortatum est cor
tuum
; ideô etmanus Domini
cou- fortayit te,tEt
erisbenedictainseternum.Judith» xï, v. 10, 11. v. Benedicta tu in mulieribus; invenistienim
gratiamapud Deum.
Luc. i, v. 28, 5o.* Quia.Gloria,f
Et
eris.HYMTîUS.
Hic adsta,docilisgens sacraChristo5
Audi,
docta datur virgo magistrat Factis cordasuis erudit intùs,
Et
yirtutis iterprseyia monstrat.Fervetmillemodispectorissestus
Dùm
fit grataDeo
fit sibi vilis :Quae
regem superûm
concipit alyo, Àncillse titulo Isetasuperbit.Sécrétaplacidae mentisinaulâ , Audit blanda Dei verba loquentis;
Pro
verbis tacitos, quosDeus
afflatDe puro
gemitus corderependit.Sponso castasuo sponsa fidèle
Hicdat perpetuipignus amoris: Hicdesideriis icta supernis
Mens jam
pastaDeo
praeripit astra.Sit laus
summa
Patri,summaque
Nato;Compar
Spiritui gloriasancto3Quos
in corde foves Virginissestus,
Nostris, aime Deus, cordibusinfer.
Amen.
v.
Os meum
loquetur sapientiam, r.Et
meditatio cordismei prudentiam. Ps. 48.A
Magnificat.Ant.InDominogaudebo,
etexultabo inDeo
Jesumeo; Deus Dominus
fortitudomea.
Habac.
3, v. 18-19.21 OREMU5.
Deus
qui beatœ Mariae semper Virginis JCor sanc- tissimum spiritualibusgratiae donis cumulasti, et adimaginem
divini cordis filii ejus Jesu-Christi caritate et misericordiâplénum
essevoluisti, concède ut qui hujus dulcissimi Cordismemoriam
agimus, fideliyirtutum ipsiusimitatione Christum in nobis expri-
mere
yaleamus.Qui tecum
yivit , etc.AD COMPLETORIUM.
Psalmi
de dominicâ.Ant. Per noctesquaesiyi
quem
diligitanima mea.Cant. 5, v. i.
HYM5US.
Virgineis titulis matris
qux
jungishonores,Hâc
natos foveas noctebenignasuos.FulgidaStella maris,saecli
dùmmergimur
undis,
Sisluxin tenebris,etbenèfida quies.
Sisopor obrepit, casti fac materamoris Cor yigilans
uno
spiretamore
Dei.O
regina potens,propiùs resaspice nostras) Dicarispopuliyita salusquetui.Gloria
summa
Patri;compar
sitgloriaNato,Quopeperit
virgo, gloriaSpiritui.Amen.
A. Nunc
dîmittis. Ant.Ego
dormio,etcormeum
Tigilat. Cant. 5, v. 2.
AD OFFICIIM NOCTURNUM.
Invit.
Jesum
,eujus yerba mater ejus conseryabat in cordesuo,*yenite,adoremus. Luc. 2,5r.Psalmus
94» Yenite exultemus.22 HYMNUS.
Sanctum,Virgo, tibiflanien
obumbrans
Quem non
interiùssufficitignem
!Adstansinnocui pectorishospes Urit tectasuis hospita flammis.
Intrà fructiferamVirginis
alvum
Mortali tegitur corporeverbum
:Matris natus
amans
insidetulnisMaternumque
magispectusadurit.Quidquid
depuero grande refertur Attentagenitrix arripitaure;Laudes
submemori
pectore servatApplaudensque
sibi eomplacetintùs.Quaenurain soliocelsa refulget.
XJltricesprecibus numinisiras
Flectit :
namque
sedensproximan
ato Mater,num
poterit ferre repulsam? Sit laussumma
Patri,sunim
aque Nato
5Compar
Spiritui gloriasancto;Quos
in cordefoves Virginis œstus,
Nostris, aime
Deus
, cordibus infer.Amen.
IN
INOCTURNO
(1).P
salmi
deparvo officio*Ant* Audivi
vocemmagnam
de thronodicentem :Ecce tabernaculum Dei.
Apoc.
21, v. 3.Ant.
Elevavitme
fspiritus, et introduxitme
in(1) Inhâc parteoffîcii,memoranturgratiae,quibus Mariaelî- gitur,utsitmaterDei,disponiturad hanc ineffabilemdignitatem perfectionibus interioribus quibnsCorillius fitadmirabilc sanc- taariuminquo Deushabitat,antequamqaiescatinilliusvirginale sinu; preservatur ab omni peccato ab instante conceptions et Deusillamditat gratiissanctissimisante illiusortunu
23
atrium interiùs : et ecce repleta erat gloriâ
Domini
domus. Ezech. 43,y. 5.Ant. Tradite inanus yestras
Domino
, etvenitead sanctuarium ejus ;quod
sanctificavit in aeternum.Parai. 5o, v. 8»
V.
Deus
inmedioejus,non commovebitur
: r. Ad- juyabiteam Deus
inmanè
diluculo. Ps. 45.Absolutionesetbenedictionesinbreviario.
LECTIO PRIMA.
De
Canticis canticorumy cap. 8.Pone me
utsignacuîum super cortuum,
utsigna-culum
super brachiumtuum
: quia fortis est utmors
dilectio, durasicutinfernusaemulatio:lampadesejus, lampadesignis atque
flammarum.
Aquse multsenon
potuerunt extinguere caritatem , nec flumina obruent illam. Si dederithomo omnem
substantiamdomûs
suaepro dilectione, quasinihil despiciet eam.r. Hereditate acquisivitestimonia tua,
Domine,
in aeternum, quia exultatio cordismeî sunt; *Inclinavicor
meum
adfaciendasjustificationestuasinaeternum.Ps. 118, v.
m.
Finis prsecepti est caritas de corde puro. i. Timot. I. y. 5, * Inclinavi.LECTIO SECUNDA.
De
librosapientiœ, c?p. 8.Intransin
domum meam
,conquiescamcum
sapien- tià :non enim
habet amaritudinemconversatioillius,
aectaedium convictus illius, sedlaetitiam etgaudium.
Haec cogitans
apud me,
etcommemorans
in cordemeo
,quoniam
immortalitas estin cognatione sapien- tiae, etin amicitiâ illius delectatio bona, etin operî- busmanuum
illiushonestas sine defectione, et in certamine loquelse illiussapientia^ et praeclaritas in24
communicationesermonum
ipsius,circuibamquserens ut mihi illamassumerem.r.
Multam
inveni inme
sapientiam, etmultum
prctfeci in eâ : *
Animam meam
direxi adillam et possedicum
ipsâ corabinitio. Eccli. 5i, v. 22. Quae desursùmestsapientia,pudicaest
,pacifica
,modesta plena misericordiâetfructibusbonis. Jac. 5, v. 17.
* Animam.
LECTIO TERTIA,
Delib. Ecclcsiastici.
Cap.
Si.Cùm adhuc
junioressem,qusesiyisapientiampalàm
in oratione meâ.
Antè templum
postulabam pro illâ, etusquein novissimisinquiram eam.Et
effloruit tan-quàm
praecox uva, laetatumestcormeum
in eâ.Am-
bulavit per
meus
iterrectum, à ju ventutemeâ
inves- tigabam eam. Inclinayi modicèaurem meam
, etexcepiillam.
b.
Non
extrinsecùs capillatura, aut circumdatio auriy aut indumenti vestimentorumcultus; sed qui absconditus est cordis horno *. In incorruptibilitate quieti et modestispiritus, qui est in conspectu
Dei
locuples. I. Pet. 5. v. 5. v. In bonitateet alacritate animaesuae ptacuitDeo. Eccli. 45, v. 29.* Inincor- ruptibilitate. Gloria. * In incorruptibilitate.
IN
IINOCTURNO
(1).Ant. Cor
suum
tradet ad vigilandum diluculoadDominum
, et in conspectu altississimi precabitur.Eccli. 59, v. 6.
Ant. Diligit cordis
munditiam
, propter gratiam labiorumsuorum
habebitamicum
regem. Prov. 22, v. 11.(1) Hic memoranturmultae virtutes et affectionesCordisMa-
rise, usque ad tempus quo debebatinillâperfici mysterhimin- carnationis "Verbi divini.
25
Ant. Custodivit
animam suam
, etmemorfuit Do-
mini in totocordesuo. Tob. i, v. 12.y.
Lex
Dei ejus incordeipsius. r.Et
non supplan- tabunturgressus ejus. Ps. 56.LECTIO QUART
A.Sermo
sancti Bernardi, abbatis.Quid
adMariam
accedere trepidethumana
fragili- tas? niliilausterum in eâ, nihil terribile; tota suavis est. Revolve diligentiùs evangelicae historiae seriem universam; et si quid fortè increpatorium, siquid durutïi , siquod
deniquè signumveltenuis indigna- tionis occurrerit in Maria, de csctero suspectamha- beas, et accedere verearis.Quod
si (ut verè sunt)
plenamagis
omnia
pietatis et gratiae,plenamansuetu- dinisetmisericordiae,quœ
adeam
pertinent inveneris, âgegratias eiqui talemtibimediatricembenignissimâ miserationeprovidit, inquâ
nihil possit esse suspec- tum.Deniquè
,omnibus omnia
facta est, sapientibus et insipientibus copiosissimâ caritate debitricem se fecit.Omnibus
misericordiae sinumaperit, ut deple- nitudine ejus accipiant universi3 captivus redemptio-nem
, segercurationem, tristisconsolationetn ,pecca- torveniam, justus gratiam , angéluslaetitiam: deni- què, totaTrinitas gloriam, filiipersonacarnishumanae
substantiam, utnon
sit quise abscondat a calore ejus.r. Ingressusangélus ad
Mariam
, dixit:Ave
, gra- tiâ plena ,Dominus tecum
: ecce concipies in utero,
etpariesfilium, etvocans
nomen
ejus Jesum. DixitMaria
: * EcceancillaDomini
, fiâtmihisecundùm verbumtuum,
Luc. 1,v. 28.Factum
estmihiverbum tuum ingaudium
etinlaetitiamcordismei.Jerem* j.5,v» 16. *Ecceancilla.
V 2
26
LECTIO QUINTA.
In
omni
textuquatuor Evangeîiorum, si benè me-miniums
,non
nîsi quater Maria ioquens auditur5
primo quidem
ad Angelum,.sedcùm
jamsemel atque iterùm allocutuseam
fuisset: secundo ad Elisabeth,quando
vox salutatibnis ejusJoannem
exuitare fecit in utero, et eâ magnificanteMariam
. ipsam
agisDo- minum
magnificare curavit : tertio ad filiumt
cùm
jam
essetaanorum duodecim
,
quod
ipsa et patçr ejus dolentes quaesissenteum
: quarto in nuptiis ad fdium etministros. Et isquidem
sermo, certissimus index ingenitsemansuetudinisetvirginalisverecundise fuit.Aliorum
quippe verecundiam,suam
reputaiis,non
potuit vini dissimulari defcctum.Ubi
sanèincre- pata est à fdio,tanquàm
mitis et humilis corde, necillirespondit, necta
m
en desperavit, ministrosadmo-
nensfacerequod
diceret eis.r. Ait Maria :* Magnificat
anima mea Dominum
et exultavit Spiritus
meus
inDeo
saluîaiimeo
; quia respexithumiiitatemancillse suse.Luc, 1, v. 46.Exul- taboet lsetabor in misericordiâtua,Domine,
quoriiam respexisti humiiitatemmeam.
Ps, 5o, v. 8.*Magni-ficat,
LECTIO SEXTA.
Numquid non
abinitiovenisse pastores, etprimantomnium Mariam
invenisse leguntur? Sic etmagi
quoque, si recolis,non
sineMaria matre ejuspuerum
invenerunt5 etinducens intempium
Domini,templiDominum,
multaquidem
à Simeone audivit.tàm
de eoquàm
de seipsâ, adloquendum
tarda, veloxad audiendum.Et quidem
Maria conservabatomnia
yerba hsec conferens in corde suo : sed in hisom-
nibus, neque de incarnationis dominiez sacramento
quodcumque verbum
fecisse reperies. Obsecro vos,filioli
; semulamini hanc ( Mariae
mansuetudinem
)
27
si
Mariam
diligitis, sicontenditisei placerezœmula-
mini modestiam ejus.Et quidem
manifesta satis in Virgineexhâc ipsâmansuetudinevirtutishumilitatis elucet. Verumfcamen ineffabili artificio Spiritussu—
pervenientis , tantae humilitati magnanimitas tanta in secretario virgineicordis accessit, ut nechumilitas tanta minuat magnanimitatemJ nec magnanimitas tantahumilitatem.
r. Peperit Mariae filium
suum
primogenitum, et panniseum
involvit. etreclinaviteum
in prsesepio: etveneruntpastores.etvidentescognoveruntdeverboquod
dictum erat iliis de puero hoc. Mariaautem
* conser\abatomnia
verbahaec, conferens incordesuo.JLuc. 2, v. 7. Excogitat yias sapientise in corde suo, inabsconditissuis intelligens.Eccli. 14, Y.25, *
Con-
servabat. Gloria. *Conservabat.
IN
IIINOCTURNO
(1).Ant.
Simeon
dixit adMariam matrem
Jesu ; ecce positus est hicin signum cui contradicetur, ettuam
ipsiusanimam pertransibit gladius. Luc. y. 34.Ant. Gui
comparabo
te, Virgofilia Sion?Magna
est
enim
velutmare
contritio tua : quis medebitur tui? Thren. 2, v. i3.(2) Ant. Revixit spiritus ejus, et ait : sufficitmihî,
filius
meus
vivit. Gen. 45, v. 27.v.
Secundùm
multitudinemdolorum meorum
in corde meo. r. Consolationes tuse,Domine
, ketifica- veruntanimam meam.
Ps. o,5.LECTIO SEPTIMA.
Lectio sanctiEvangelii secundùm
Luc
am
^ cap. 2*In illo tempore : Invenerunt
puerum
Jesum pa-*(1) Dolores Mariaein passione Ghristi, (2) Gaudium tn resurrectione.
rentes ejus in templo, sedentemin medio
doctorum
,
audientemillos etinterrogantemeos.
Et
reliqua.Homilia
venerabilisBedœ
, presbyteri.In
homil.hyem.
de temp. Dont. i. post Epiph.Mater
ejus, inquit Evangelista, conservabatomnia
Terba hsec incordesuo.Omnia
quse deDomino
yel aDomino
dicta siye acta cognoverat. Matervirgo, di- Jigentiùs in corderetinebat, sollicitecunctamemoriaecommendabat
, utcùm demùm tempus
praedicandae siye scribendœincarnationis ejus adveniret, sufficien-ter universa; prout essent gesta
, posset expiicare quœrentibus.
(i) r.
Quid
mihi est in cœlo? et*A
te quidyolui super terram? Defecit caromea
etcormeum
:Deus
cordis
mei
, etparsmea Deus
in seternum. Ps. 72y*v. 25.
Mihi
yiyere Christus est, et mori lucrum.Philip. 11 v. 21.*
A
te quidyolui.LECTIO OCTAVA.
Imitemur
etnos, fratres mei,piam Domini ma-
trem, ipsiquoque omnia
yerba et factaDomini
ac Salyatoris nostri fixa in corde conservando;horum
meditatione diurnâetnocturnâ, importunos
inanium
innocentiumque cogitationum repeliamus incursus ;horum
crebrâcollatione. etnos, etproximos nostros à fabulis superyacuis et malè dulcoratis detractio- ïium colloquiis castigare, atque ad diyinœ frequen- tiam laudisaccendere curemus.Si enim, fratrescarissimi, infuturibeatitudinesae- culi habitare in
domo Domini
, ac perpetuô illum laudare desideramus, oportetnimirùm
et inhoc
sx- culo, quidinfuturoquaeramussollicite prsemonstre-(1) Gemitos et desideria cordis Mari* post ^ascensioneim Ghristi.
29
mus
: frequentandovidelicet Ecclesiaelimina, etnon
solùm in eâ laudesDomini
canendo, sed etinomni
loco dominationisejus,ea quae ad laudem gloriamque conditoris nostri proficiunt, verbis pariter ac factis ostendendo.(1) r. Exultabit cor
raeum
in salutari tuo : *Can- taboDomino
qui bonatribuit mihir, etpsallamno-
miniDomini
altissimi. Ps. 12, v. 6.Beatam me
di- cent onuies generationes5 quia fecit mihimagna
qui potensest, etsanctumnomen
ejus. Luc, ry v. 48. * Cantabo.LECTIO NON
A.De
Dominicâ.(2) Gratiasago
Deo meo
5 semper proomnibus
vo~biscùtn gaudio depreeationem faciens, eô
quod
ha-beam
vos incorde : testisenim
mihi estDeus
,quo—
modo cupiam omnes
vosin visceribus Jesu-Christi z ethocoro ut *caritas vestra magisacmagis abundet in scientiametinomni
sensu. Philip. 1 ,v. 5. Auditefilii,et sicfacite, utsalyisitis. Eccli. 5, v. 2. * Ca^
ritas. Gloria. * Caritas.
v. Sacerdotalis. Confitebor tibi ,
Domine Deus meus
, in toto cordemeo,
r. Et glorificabonomen tuum
in aeternum.AD LAUDES.
Psalmi
deDominicâ.
Ant. Inveni gratiam
apud
oculos tuos,Domine mî
, qui consolatus esme
, et locutus es ad coran-
cillse tuse. Ruth, 2, v. i5.
(1) SanctaexaltatiocordisMariaein cœlispostassumptionem.' (2) Excrcitatio cordis B.Marias in cœlis: pronobis indesi—
nentes orat.
Ant. 2.
Anima mea
liquefacta est , ut locutus est dilectus meus. Cant. 5, v. 6.Ant. 5.
Ego
dilectomeo
, et adme
conversio ejus.Cant. 7, v. io.
Canticus il Reg. n.
Exultavit cor
meum
inDomino
, * et exaltatum est cormeum
inDeo
meo.Dilatatum est os
meum
super inimicosmeos
5 * quia lsetatasum
in salutari tuo.Non
est sanctus ut estDominus
;neque
eniniest alius extra te : * etnon
est fortis sicutDeus
noster.Nolite multiplicare loqui sublimia
> gloriantes: * recédant vetera deore vestro.
Quia Deus
scientiarumDominus
est,* etipsiprse- parantur cogitationes.Ant.
4- DilecUismeus
raihi \ etego illi, qui pasci- tur in ter lilia. Cant. 1 \ 16.Ant.
5. Totus desiderabilis,talis est dilectus meus|et ipseest amicusmeus. Cant. 5; v. 16.
Capitulum. Is, 26, v. 8.
Jïomen
tuum
,Domine
? etmemorialetuum
inde- siderio animai.Anima mea
desideravit te in nocte :sedet spiritu
meo
in prsecordiismeis demanè
yigilaboad
te,HYMNUS.
Quse lingua, Virgo pectoris
N
arrêt tuimiracula?Quis pingat ignés quos sacra Diffunditintùs caritas?
O
corpaterni criminisImmune
! cœlo gaudia31
Praebes stupenti, quae dare Vel totus orbis
non
gueat.Templo
parentes offerunt Corpus tenellum Virginis :Sed Virgo
munus
exhibetSummo
parenti gratius.Cor
nempè
sedemgratiae,
Corefficacipraeditum Virtute, Cor de sedibus
Verbum
supernis attrahens.Praesente Christoquot noyas Félix angelo congerit
Maria dotesin sinu!
Jam
spirathumanum
nihil.Non
laeîa pectus molliunt,Won
dura pectus aggravant :Immota
ceu rupesmanet
)
Dant
ipsarobur praelia.Indigna tanto
munere
Tellus yideturperfrui :Qùo
te rapit fervensamor
,
Te
Virgo, portant coelites»* SitTrinitati gloria
,
Quae Virginis Corcœlicis
Flammis
adducit) pectora Sic nostra seiuper ferveant.
Amen.
V.Benedic, animea
mea, Domino;
R.Et
omnia quae intrame
sunt\ nominisancto ejus. Ps. iqi.AD BENEDICTUS.
Ant.
Quàm
pulchra es, arnicamea, quàm
pul- chra es! oculituicolumbarum
, absque eoquod
in- trinsecùs latet. Cant.^,v.
i.Oratio ut in primis J^esperis.
Comment,
deDo-
minicâ.AD PRIMA M.
Ant. Inveni gratiam
apud
oculos tuos,Domine mî
, quiconsolatusesme,
et locutuses ad corancillsetuae. Ruth. i , v. 15.
Au
r.bref.Qui
natusesdeMariavirgine.Matth. r.CANON.
Ex
sanctoAmbrosio
, lib. i \ de Virgin., cap. 2.Invitâ Maria?
tanquàm
in exemplari magisteria ex- prèssaprobitatis, quid corrigere, quideffingère, quid tenere debeatisostendunt. Virgoeratnon
solùmcor- pore, sedetiammente
,etnuîlodoliambitusincerunx adulteraret affectum: cordeliumilis, verbis gravis, animiprudens, loquendi parcior, legendi studiosior;non
incertadivitiarum, sed inprecepauperum
spenx reponens: intenta operi, yerecundasermone
, arbi-trum
mentis solitanon hominem
, sedDeum
quaé- rer e)nullum
lecdere, benè velleomnibus,
assurgere majoribus natu, œqualibus
non
invidere\ fugerejac- tantiam, rationem sequi,amare
virtutem.AD TERTIAM.
Ant.
Anima mea
liquefacta est7 ut locutus estdi- lectusmeus.Mat.
7. v. 10.CAPITULUM. Job. 25, V. II.
Viam
Deicustodivi,etnon
decîinaviex eâ:àman-
datis labiorum ejus
non
recessi, etinsinumeo
abs- condi verba oris ejus.r. bref. Tibi dixitcor
meum
, *exquisivitte facièsmea. * Alléluia, alléluia,Tibi dixit. v.