Aulographis pandora Haeckel.
Texte intégral
(2) 9. ^(^. **.
(3) Tafel IL Aulacanthidae. Fig. „. 18.. Aulographis pandora Haeckel.. 19.. stellata. „. aus. (Optischer Durchschnitt.). Antarktische Form.. „. dem Warmwasser stammenden. T.-St.. Dieselbe. 39.. Vergr. 44. verglichen mit der. zeigt,. Aulographis pandora, eine sehr be-. deutende Vermehrung der Stützpunkte für die Außenhaut (Vermehrung der Radialstacheln und gleichzeitig Vermehrung der Terminaläste). T.-St. „. 20.. Aulokleptes. 149.. Vergr. 44.. rafnosus antarciicus. liches. Exemplar.. schon. geteilt.. In. zweien. n.. subsp.. von. den. T.-St.. 4. 139.. Vergr. 44.. Centralkapseln. In. haben. Teilung befindsich. die. Kerne.
(4) V.HAECKE1. Taf. 18.. Aulographis pandora.. ig.. II.. Aulographis. Aulacanthidae.. stcllata. -. 20. Aulokleptes ra. us. n.. sul.
(5) Tafel. III.. Aulacanthidae. Die Figurenreihe der Tafel ist entsprechend der Reiseroute der „Valdivia" angeordnet. Die 4 Stachelformen links (Fig. 24 27) entstammen dem Atlantik. Ihnen entsprechen die 4 Formen Unten sind 4 antrechts (Fig. 32 35), welche von tropisch-indischen Exemplaren herrühren.. —. —. arktische. Formen. Fig.. — 25 24. Fig.. 29—30.. Fig.. 21.. „. 22.. und. (Fig.. — 34. 28 35,. — 31). abgebildet.. das Bild Hg. 22 zu Fig.. 26 — 27. Auloceros arborescens birameus (Immermann).. 23.. „. dichodendrum Immermann.. „. „. subelegans. n.. T.-St.. subsp.. gehört zu den Stacheln und Fig. 33, das Bild Fig. 23 zu. T.-St.. „ •. „. Das Habitusbild. 21. Fig.. Vergr. 26.. 14.. T.-St 44. 145.. Vergr. 26.. Vergr. 26.. „. — 24. „. 26. „. 28.. „. — 29. Au/oceros arborescens trigeminus (Haeckel). T.-St. 132. Vergr. 210. Auloceros arborescens subelegans n. subsp. T.-St. 145 und 74. 30. Vergr. 210.. „. 31.. Auloceros arborescens irregularis. „. 32.. „. „. ^t,-. ». „. 25.. — 27.. 34 — 35.. Auloceros arborescens birameus (Immermann). T.-St. 14. Vergr. 210. Auloceros arborescens dichodendrum. „ ». n.. Von demselben Exemplare stammend.. Immermann.. subsp.. T.-St.. T.-St.. 136.. 40 und. 64.. Vergr. 210.. T.-St. 239. Vergr. 210. trigeminus (Haeckel). dichodendrum Immermann. T.-St. 182. Vergr. 210.. Auloceros arborescens birameus (Immermann).. T.-St.. 239.. Vergr. 210.. Vergr. 210..
(6)
(7) Tafel IV. Aulacanthidae. Fig. 36.. Immermann.. Aulokleptes ramosus longispina. „. 37.. „. 38 — 40.. „. „. Aulokleptes. Ein. angulatus flosculus. Stachel (Fig. 40). n.. T.-St.. subsp. T.-St.. (Haeckel).. T.-St.. Vergr. 44.. 50.. Vergr. 44. Drei Stacheln. 46.. 175.. von einem Exemplar.. dem pistillum-Typus, ein zweiter (Fig. 38) dem Immermann und der dritte (Fig. 39) dem Aulokleptes. entspricht. Aulokleptes flosculus tndciüatus. gemmascens Immermann, bezw. der Aulographis flammabunda Haeckel. „. 41.. Aulokleptes flosculus (Haeckel).. Terminalästen. .,. „. — 43. 42. 44. T.-St.. — 45.. 89.. Die größeren folgen dem. Aulokleptes flosculus (Hae< kel).. T.-St.. mit. Stachel. „. „. Der. eine. der. andere. T.-St.. Der. Vergr.. Zwei Stacheln von. 14.. 14.. Vergr. 110.. ungleich ausgebildeten. Irideulerlus-Typus.. (Fig. 42) folgt. 1. 10.. einem. Exemplar. den p istillum-Typus,. entspricht. (Fig. 43). flosculus typicus „. sehr. Immermann.. Aulokleptes. Vergr.. 110.. Zwei Stacheln von einem Exemplar.. eine. (Fig. 44). hat. als. Grundlage eine. Nadel von Aulacantha scolymantha, der andere (Fig. 45). Species, benutzt.. eine. solche. einer Aulographonium-. wahrscheinlich bicorne oder indicum, Vergr. 370..
(8) M'ION 1898-99- Bd. MV.. DEl'i. Aulacanthidae Au. ramosus 37. angulatus Taf. IV.. 36. Aulokleptes. ramosus longispinus.. V.HAECKER: TIEFSEE RADIO. .. n. •mbsp.. 38-45. AuloMeptes flosculus.. TAF.. IV..
(9) Tafel V. Aulacanthidae. Fig. 46. „. Aulocoryne. — 47 48.. zetesios. Aulopetasus charoides mit 4 Quirlästen und 4. n.. Sekundärästen „. 49.. Fowler.. Aulographonium. T.-St.. gen.. 219. n.. Vergr. 370. T.-St.. sp.. Sekundärästen. (Fig.. 41.. 47). Vergr.. und. 110.. mit. 5. Zwei. Nadeltypen. Quirlästen. und. 3. (Fig. 48).. anthoides. Taf. VI, Fig. 52.. n.. sp.. T.-St.. 135.. Vergr. 370.. Stärkere Vergrößerung zu.
(10) IC,. Taf. V.. 46. Aulocoryne zetesios.. 47.. Aulacanthidae. lopetasus charoid^. ... .. u. sp.. 4g.. Aulographonium anthoides. 11.. sp..
(11) Tafel VI. Aulacanthidae. Fig- 5°-. Aukgraphonium pulvinatum typicum „. n. 52.. coronatum. „. anthoides. „. n.. n.. sp.. n.. T.-St.. T.-St.. subsp.. 74.. (Dieselbe stärker vergrößert auf Taf. V,. 135.. mcditcrraneum (Borgert).. T.-St.. Vergr. 110.. 22.. 53-. ». 54-. T.-St. 44.. Vergr.. ». 55-. „. aberratio.. T.-St.. v. 56-. „. candelabrum Haeckel.. ». 57-. „. bicorne n. sp.. .. 58.. „. indicum. ». 59-. „. antardicum. „. 60.. „. Aulospathis variabilis. „. n.. sp.. 61.. „. „. „. 62.. „. „. T.-St.. T.-St. 49. T.-St.. Vergr.. 207.. 63-. „. Vergr.. 110.. 110.. 110. 110.. T.-St.. sp.. var. aulodendroides.. tetrodon (Haeckel). Stachel „. „. bifurca (Haeckel).. „. Vergr.. Vergr.. vom. 88.. T.-St.. Vergr.. 110.. bi/urca-Typus. T.-St. 41. Vergr.. 1. 10.. Stachel mit unvollständig ausgebildeten Terminalästen.. ». 236.. 110. 66.. 149. Vergr. 1 10. mit bifurca (Haeckel) auseinandergezogenem Proximalquirl. Uebern.. gang zu Au. „. 110.. Vergr.. ». „. 110.. Vergr.. 14.. 110.. Vergr.. Fig. 49.). T.-St.. subsp.. T.-St.. Stachel. 64.. mit. Vergr.. 110.. zahlreichen. färbbaren. stark. Körnchen an der Innenfläche der StachelT.-St.. wandung. ». „. „. 64.. „. „. Stachel. mit. 14.. Vergr. 210. T.-St.. Wandung.. warziger. 49.. Vergr. 210. >.. 65- -67.. Aulospatliis variabilis diodon (Haeckel).. Stacheln mit verkümmerten Terminalquirl,. sämtliche von einem Exemplar. .. 68-. -69.. „. pinus. n. sp.. T.-St.. Stachel mit unvollständiger. 149.. Wandung.. Vergr.. 110.. T.-St. 89.. Vergr.. 1. 1. o..
(12) i. V.HAECKER: TIEFSEE RADIOLARIEN.. XIV. TAF.V1.. I 59. I. /. 58. 60. (11. 62. 7a/".. F7.. frapkonium pulvinatum. 52. Au. antkoides n. 58. Au. indicum n. sp. 5g. Au. antarcticum. Aulacanthidae. sp. 53-55. Au. mcditerraneum. 56. Au. candelabrum. 5-/. Au. n. sp. bo-öj. Aulospathis variabilis. 68. 6g. Au. pinus n. sp..
(13) Tafel VII. Aulacanthidae. Bemerkung. gewissermaßen. als. Die Figuren dieser Tafel sind so angeordnet, daß subsp. triodon der Kern des Formenkreises Aulospatlüs variabilis erscheint. Nach. Uebergänge zu subsp. diodon und monodon (Fig.. die. tetrodon 79,. nach rechts unten zu furcata. 80),. (Fig.. und aulodcndroides. (Fig. 77,. 76,. 71,. (Fig.. 78). links sind. nach rechts zu subsp.. 70),. nach oben zu bifurca und trifurca (Fig. 74, 75 und 73, 72), 84) zu verfolgen. Links unten (Fig. 81 83) findet sich eine. —. antarktische Abnormität mit sehr verschieden gestalteten Stacheln. vom. aulodendroides-. und furcata-. Typus. Sämtliche Figuren sind bei Vergr. Fig. „. 70. —. 71.. — 75. 72. 1. Aulospathis variabilis aulodendroides „. „. n.. var. triodon.. Aulospatlüs variabilis aulodendroides. n.. subsp.. T.-St. T.-St.. 77.. „. „. tetrodon (Haeckel).. 78.. „. „. triodon (Haeckel).. 79.. „. „. diodon (Haeckel).. T.-St.. 80.. „. „. monodon. T.-St. 4. 81 —. 83.. 84.. Aulospatlüs variabilis triodon.. n.. Aulospatlüs variabilis triodon.. 268 und 215. Zinken und Uebergänge zu. T.-St.. subsp.. Stacheln mit 3 und 2. bifurca.. Au. 76.. 10 abgebildet.. subsp.. 14.. 190.. T.-St. 40.. T.-St.. 149. 145. 1. .. Aberrante Stacheln.. Stachel. 49, 49,. 14,. vom. S.. furcata-Typus.. P.. 10.. T.-St.. März 1903. 16..
(14)
(15) Tafel VIII. Aulacanthidae. Fig. 85. „. 86.. Aulacantha Aubspathis. scolymantha variabilis. Stacheln. „. 87.. „. pinus. n.. typica. triodon. sp.. subsp.. (Haeckel).. T.-St. S.. n.. P.. 145. 10.. mit 4 Centfalkapseln.. Antarktische. Form. Vergr. 44.. März 1903.. Vergr. 44.. T.-St.. mit. 14.. sehr. Vergr. 44. zahlreichen.
(16) V.HAECKEH. VIII.. Auiacanthidat Taf. VIII. 86. Aulospatkis variabiiis triodon. .. lacantha scolymantha typica.. >spathis p/tucs n. sp..
(17) Tafel IX. Aulacanthidae. Fig. 88.. „. 89.. 90.. „91.. Jugendliches Exemplar mit 6 beinahe diametral gelagerten Stacheln. S. P. 23. Febr. 1903. Vergr. 44.. Aukspathis pinus.. „. variabilis aulodendroides n. subsp.. Aulograpkis arcuata. „. n.. sp.. T.-St.. Vergrößerung: tab. triangulum Haeckel. Vergrößerung:. tab.. 1. i,. 73. fig.. fig.. 218.. Vergr. 44.. Vergr. 32.. (Hierzu eine. Nadel. in. stärkerer. 11.). T.-St. 32. 1,. T.-St.. Vergr. 44.. 13.). (Hierzu eine Nadel. in. stärkerer.
(18) V.HAECKER:TI1 88. *. •. fl. ^*. 1. A. .•:.. V. t. •. -. 90 91. 89 %. ». „r-. t*. *. / \ T*. \. 88. Aidospathis pinus n.. sf>.. Aulacanthidae. Taf. IX. variabilis aulodendroides n. subsp. 8g. Aulospathis gi.. Aulographis triangulum.. go. Aulographis arcuata n. sp..
(19) lg.
(20) V.H 9. 98. '.»7. '.)'.). I. V. i. I. i. L00. 101. lor,. sj.. 102. • • •. Ja f. X. i)2. gg.. droit. An. spinosa. '«». *i. Aulacan. heteracantkum n. s/>. QJ-Q5- Au. antarcticum. gö. g~. Aulacantha clavata. laevissima. 102. Aiiloceros arbores* too. Au. scolymantha bathybia n. subsp. toi. Au. scolymantha typica. birameus. riodon..
(21) Tafel. XL. Aulosphaeridae. Fig.. 104. Aulosphaera. 105.. „. 106.. „. „. 107.. „. ,.. 108.. „. filigera. 109.. „. coronata. 110. —. iii.. Pol 112.. Borgert.. labradoriensis. S. P.. triodon var. diodon (Haeckel). „. „. Haeckel. n.. n.. in).. Aubsphaera. T.-St.. sp.. spathillata. 86.. T.-St.. T.-St.. sp.. Aulosphaera robusta (Fig.. „. n.. sp.. März 1903. 23g.. Vergr. 26.. T.-St.. 239.. Vergr. 210.. Vergr. 210. Vergr. 210.. 39.. Vergr. 210.. Radialstacheln. vom stumpfen. Vergr. 210.. Haeckel.. Vergr. 26.. T.-St.. 239.. 55.. T.-St.. 17.. T.-St.. 237.. Vergr. 210.. (Fig. 110). und. spitzen.
(22) V.HAEi. Taf. io-{.. Aulosphaera labradoriensis. .. XI. .. Aulosphaeriä. 105-ioy. Au. triodon. robusta n. sp. .. 108. Au.filigera n. sp. .. spathü. ioq. Au. coronata n. sp..
(23) Tafel XII.. Fig.. Aulosphaeridae.. — 119. 113. wasserformen Fig.. 1 1. Vergr. 120.. 8 2. gehört 1. aus T.-St. als. — 122. I2 3 — 124. — 127. 125. Aulosphaera. zu. elegantissima. „. labradoriensis. verticillata. S. P.. 18.. T.-St.. 55.. Haeckel.. S.. trispathis n. sp.. „. Aulosphaera. „. Fig.. Indik,. Borgert. T.-St.. 216. Febr.. 1. 1. S.. — 117:. P.. 14.. Kalt-. Nov. 1902.. zu Fig.. 119. Fig.. 7,. 1 1. 6.. „. Vergr. 210.. 1903.. Vergr. 210. P. 18. Febr. 1903.. Verschiedene (Fig.. Vergr. 210.. Varietäten.. 125 und. 126),. Kurzstachlige. und langstachlige. 43 (Fig. 127). Vergr. 210. Derbere antarktische Form. S. P.. Atlantik, T.-St.. Haeckel.. (Oberfläche).. 129.. 1903 und. 23. Febr.. P.. S.. 115. Fig.. o.. Form aus dem Varietät aus dem 128.. 149,. Oberflächenansicht. Aulosphaera labradoriensis Borgert.. 121. „. Warm wasserf or men. Aulosphaera bistemaria Haeckel. Fig. 113 und 114: aus T.-St. 215 (P. 200 m) und S. P. 30. Sept. 1903.. „. Typische Form.. 18. Jan.. 1903. Vergr. 210. T.-St. 41. (P.. 200. m).. Vergr. 210..
(24) 116. Taf.. XII.
(25) Tafel XIII. Aulosphaeridae. Fig.. 130-. 131.. Aulatractus fusiformü Haeckel.. stachels.. 132.. T.-St.. Auloscena atlantica. T.-St.. sp.. 133.. „. pyramidalis Haeckel.. 134.. „. robustissima n. sp.. 135.. „. 136.. „. 137.. 138.. „. verticillus. 131:. Oberflächenansicht. eines. Vergr. 210.. 14. n.. Fig.. „. „. Iiamata. n.. Vergr. 210.. 14.. S. P.. 10.. März 1903.. Vergr. 210.. S.. P. 3. Sept.. 1903.. Vergr. 210.. S.. P.. 1903.. Vergr. 90.. 3.. subsp.. Sept. S.. P.. 18.. Febr.. 1903.. Vergr. 210.. „ Tropischer Indik. Vergr. 210. pelagica n. sp. S. P. 26. März 1903. Au/as/ntin ?nonoceros Haeckel. Vergr. 210.. Radial-.
(26) ;. Y.i[.\i .cKi:k:Tii:rsi;i-.. radu. TAF.. XI. tis. '/af.. iu. Aulatractus fusiformis. robustissima. n. sp.. 136.. XIII.. Aulosphaeridae. .. \ulosceua atlantica n. sp. 133. Auloscena pyramidalis. 134.. 135. Au. Au. verticillus hamata n. subsp. / 'astrum monoceros. 137. Au. pelagica n. sp..
(27) Tafel. Fig.. 139 — 140.. 143.. Die gestrichelten und die ausgezogenen Linien. Aulastrum spinosum Borgert.. das äußere Relief des. wieder. „. Cannosphaeridae.. Aulosphaeridae. geben. — 142. 141. XIV.. „. S.. P.. Cannosphaera antarctica Haeckel. tärer Radialstachel.. S. P.. März 1903.. 23.. mirabile Borgert.. Weichkörpers. T.-St. 44.. Vergr.. 1903.. seinen. Schwankungen. 210.. Vergr. 210.. Stachellose Varietät.. 2^. Febr.. in. Vergr. 44.. Rechts. unten. ein. rudimen-.
(28) V.HAECKER: TIEFSEE RADIOLARIEN.. DEUTSCHE TIEFSEE-EXPEDITli. 31 f. Taf.. XIV.. rjg. 140. Aulastrum spinosum.. •. Aulosphaeridae Cannosphaeridae 141, 142. Au. mirabile. 143. Cannosphaera antarctica. .. .. TAF.XIV..
(29) Tafel. Fig.. 144.. 145. —. 147.. XV.. Cannosphaeridae. Sagosphaeridae. Cannosphaera antardica Haeckel S. P. 18./ 19. Jan. [903 Sagoscena praetorium Haeckel.. 146.. Sagoscena castra Haeckel.. S.. T.-St.. 148.. „. digitata n. sp.. 149.. „. tentorium Haeckel.. 150.. „. 151.. „. 23.. 237. T.-St.. Vergr. 21c. Vergr. 210. 190.. T.-St.. 149.. Borgert.. T.-St.. 43.. n.. Nov. 190. 20./21.. März 1903.. sp.. floribunda elegans. P.. P.. S.. Vergr. 210.. Vergr. 210.. Vergr. 210.. Vergr.. 1 1. o.. Vergr. 210..
(30) TA F. XV. V.HAECKER.-TIEFSEE-RAD10LARIEN.. :. II. I. Il-s ll-r. rK. *. ' '. fK. Taf. 144. Cannospkaera antarctica.. XV.. Cannosphaeridae. .. Sagosphaeridae. .. 145. 146. Sagoscena praetorium. 14-/. S. castra. 148. S. digitata n. sp. 1 50. S. finribunda n. tentorium. 1 5/ -S". sp. elegans. .. 14g. S..
(31) XVI.. Tafel. Sagosphaeridae. Fig.. 152.. „. 153.. Sagenoscena irmingeriana Borgert. Oithona sp. Dient dem Vergleich einzelligen. Sagenoscena. T.-St.. der. irmingeriana,. 14g.. Vergr. 26.. Größenverhältnisse andererseits. eines. einerseits. der mächtigen. Copepoden.. T.-St.. 139.. Vergr. 26. Einzelner Radialstachel.. Vergr. 210.. „. 154.. Sagenoscena irmingeriana.. „. 155.. Knotenpunkt von Sagenoscena irmingeriana mit verlängerten Zellstäben. Vergr. 210. Knotenpunkt von Sagenoscena irmingeriana mit verkümmerten Nebenkronen. Vergr. 210.. „. 156.. „. 157.. Pyramide vom stumpfen Pole einer Sagenoscena irmingeriana mit zwei Hauptkronen, einer Nebenkrone und dem nach einem benachbarten Knotenpunkt führenden Tangentialbalken.. „. 158.. Vergr.. Pyramide vom stumpfen Anlage hervorgegangen.. 2. 1. Pole. o.. von. Vergr.. Sagenoscena 2. 1. o.. irmingeriana,. aus einer zweiteiligen.
(32) DEUTSCHE riEFSEE EXPEDITION. V.HAECKER:. 1898-99. Bd. XIV.. HEI SEE RADIOLAP,. TAF.XVI. 152. 130. Tnf.. XVI.. Sagosphaeridae 152. 154-158.. .. Sagenoscena irmingeriana.. 153. Oithcna sp..
(33) Tafel. XVII.. Sagosphaeridae. Fig.. 159.. Partie. 160.. Partie. vom. mit paarweise verbundenen stumpfen Pole einer Sagenoscena irmingeriana. Pyramiden.. Vergr. 152. Pole einer. Die Spitzen sämtlicher verbunden, so daß ein mit Pyramiden sind untereinander durch Tangentialbalken der Schale von Sagenoarium übereinstimmendes Fachwerk entstanden ist. Pyra-. vom stumpfen. Sagenoscena irmingeriana.. Kronen besetzt. midenspitzen sämtlich mit mehreren. Vergr. 152..
(34) Y.HAECKER:. TIEFS!. Taf.XVII. Sagosphaeridac. i f,o.. ibo. Sagenoscena irmingeriana.. iHX.. TAF.XVI.
(35) Tafel. XVIII.. Sagosphaeridae. Fig.. 161.. Drei miteinander durch Tangentialbalken verbundene Pyramiden vom stumpfen Pole von Sagenoscena irmingeriana. Die mittlere Pyramide mit 3 Kronen. Vergr. 152.. „. 162.. Sagenoscena tethracantha. „. 163.. „. 164.. „. 165.. „. „. 166.. „. n.. sp.. lampadopkora. n.. sp.. Sagenoarium verticillatum. n.. sp.. „. Radialstachel. Radialstachel.. von oben.. Chuni Borgert von oben. furcatum. n.. sp.. von oben.. T.-St. T.-St.. T.-St. 46. T.-St.. ?.. T.-St. 43.. 190.. Vergr. 210.. Vergr. 210. Vergr. 210.. 174.. Vergr. 210.. Vergr. 210..
(36) DEUTSCHE TIEFSEE EXPEDITION. 1898. V.HAECKER:. Taf.. XI. Hl. I. SEI;. RADI01. ... TA!'. Will..
(37) Tafel Sagosphaeridae.. „. 168.. „. 169.. Tuscaretta globosa (Borgert).. „. 167.. 170.. Sagenoartum-Arten. Haeckeliana irregularü Vergr. 320.. sp. n.. Circoporidae. von der. Sagenoarium dicranon n. antardicum „. Fig.. XIX.. sp.. Seite.. von oben. Gitterschale,. Tuscaroridae.. S. P. S. P.. zum. 30. Sept.. 18. Jan.. 1903.. 1903.. Vergr. 210.. Vergr. 210.. Vergleich mit den Gitterschalen der. Vergr. 210. n. sp.. Schalenstück.. Porenfelder mit. 4, 5. und 6 Poren.. T.-St.. ?..
(38) ISCHE TIEFSEE EXPEDITION I8Q8. <>". V.HAECKER. Bd. XIV.. OLARIEN.. MX. 1(1. Life« ARY<. =. ^. 7«/.. XIX.. Tuscaroridae.. ( Sagospkaeridae. 'ircoporidae. dicranon n. 168. S. antarcticum >/. sp. 167. Sagenoarium sp. 16g. i/o. Haeckeliana irregularis n. sp.. Tuscaretta globosa..
(39) Fig..
(40) SCHE. '. TIEI. V.HAECKER:'. UTION 1808 99. TAI- XX.. 71 i. TaJ.. XX.. foridae. 'ircus.. 172.. C.hexapodius. eckeliana. im. lyj. C. oxiacanthus.. 174.175.. C.. sex).
(41) Tafel. XXL. Circoporidae. Fig.. 178.. „. 179.. Circostephanus longispinus (Borgert). „. Valdiviae. n.. sp.. T.-St.. T.-St.. 190.. 268.. Vergr.. Vergr. 107.. 107..
(42) HE TIEFSEE EXPEDI1. ". V.HAl-XKEK. Bd. XIV.. '. J. \.
(43) Tafel. XXII.. Tuscaroridae. Fig.. 180.. Die Färbung des Phäodiums und der Grundton der Schale entspricht im ganzen den Farben, welche sich auf den von Woltereck an Bord der „Valdivia" nach verschiedenen lebenden Tuscaroriden. Tuscarilla nationalis (Borgert).. angefertigten. Skizzen. Rekonstruiert.. vorfinden.. Die Centralkapseln. mit. ihren. Parapylen sind Auf den erwähnten. 180 der Uebersicht halber zu dunkel wiedergegeben. Skizzen ist von ihnen nichts zu sehen. Die Stachelscheiden mit den kleinen gelben Körnchen, sowie die Spannhaut zwischen den Oralstacheln sind nach gut erhaltenen in. Fig.. Resten ergänzt. Yergr. 26.. Die Pseudopodien sind. am. konservierten Material nicht zu sehen..
(44) DEUTSCHE TIEFSEE-EXPEDITION. 1808 99. KECKE R:. I. TIEFS. 1SU. L ^B*. Taf.. XXII.. Tuscaroridae iSo.. .. Tuscarilla nationalis..
(45) Tafel. XXIII.. Tuscaroridae. Fig.. 181.. Tuscaretta. Einzeltier und Gitterschale. Ergänzt wurden die (Haeckel). Sarkode der Gitterschale, die Stachelscheiden, die äußere Sarkodehülle. tubulosa. der Schale und die Pseudopodien. die. Häkchen. stacheln. Zu sehen. Zusammenhang- zwischen den Oral- und Aboralund dem Fachwerk der Gitterschale andererseits.. einerseits. tingierten. Sarkodeteile hesser hervortreten zu lassen. 182.. „. vor allem der durch. vermittelte. Färbung nach einem mit Alaunkarmin. „. ist. Exemplar,. um. die. Vergr. 26. Konservierung mit Sublimat, T.-St.. 55.. Längsschnitt durch die Schale. Färbung mit Eosin und Hämatoxylin. Starke Schrumpfung des Centralkörperinhaltes innerhalb der Centralkapselmembran, sowie des Weich-. passercula.. Der. das. ragende Fortsatz des Weichkörpers zeigt eine feinkörnige Beschaffenheit und ist durch Hämatoxylin schwach. körpers.. gefärbt.. in. T.-St. 139.. Peristom. Vergr. 110..
(46) 181.
(47) Tafel. XXIV.. Tuscaroridae. Fig.. 183.. Längsschnitt durch eine Centralkapsel, aus einigen benachbarten Schnitten kombiniert. Konservierung mit Sublimat, Färbung mit Eosin. Tuscaretta passercula.. und Hämatoxylin. „. 184. 185.. „. „. 186. 187.. „. „ „. Vergr. 210.. 139.. Durchschnitt durch eine Schalenpore.. scutellum.. tubulosa. T.-St.. 3 (. /2).. passercula.. Tuscarora bistemaria,. Durchschnitt durch eine Schalenpore.. S.. 188.. ... „. Basen der Oralstacheln.. „. 189.. „. „. Variante 1901.. „. Vergr. 930.. Vergr. 930.. IX.. „. 190.. 173.. T.-St. 230.. Durchschnitt durch eine Schalenpore. T.-St. 139. Vergr. 930. nach dem lebenden Tier gezeichnet von Woltereck. Vergl.. auch Vorwort. „. T.-St.. Wyvillei Haeckel.. mit. 4. T.-St.. Aboralstacheln. Vergr. 38. T.-St.. 173.. Vergr. 38.. 215.. von. Vergr. 64. unten.. S.. P.. 12.. Nov..
(48) L8Ö. %.. • .. 18. w. I. ö. •-O •. 6«. V>O'. :. Tuscan.
(49) Fig..
(50) \ 1898. "<>. Bd. XIV.. V.HAECKER:. Hl. VD10LA1. TAF. XXV.. 192. *R. /p/. IQ2. Tu. 'la. n. sp.. igö. igj. Tuscarantha Braueri.
(51) XXVI.. Tafel. Tuscaroridae. Fig.. 198.. „. 199.. Tuscarilla nationalis (Borgert). „. ... Stachelformel. 3 (. A).. T.-St.. Mit Resten der Spannhaut.. „. 22.x.. Vergr. 26.. Vergr. 26.. S. P.. 12.. Nov.. 1901. 200. 201.. Dasselbe vergrößert.. 202.. ,.. 203.. „. 204.. 205.. Vergr. 45.. Tuscarilla nationalis (Borgert). „ n.. sp.. (3/5).. T.-St.. 214.. Gestreckt-prismatische Form.. ... scutellum. Stachelformel. T.-St.. 173.. Tuscaridium cygneum (John Murray). Tuscarantha Luciae n. sp. T.-St. 215.. Vergr. 26.. T.-St. 221.. Vergr. 26.. Vergr. 26. T.-St. 49.. Vergr. 26. 26. Variante mit. schräg gestelltem Aboralstachel, eingeschnürtem Peristom und parallel stehenden Vergr.. Oralstacheln.. 206.. „. „. n.. sp.. T.-St.. 230.. Oralstacheln.. Vergr. 26.. Variante mit stark divergierenden.
(52) kl.XIY.. Y.HAKCKKK:. Tuscaroi >o2.. Tuscarilla nationalis.. ridium. 203. Tuscarilla. 20$. t. rantha. I.
(53) Tafel. XXVII.. Tuscaroridae. Fig.. 207.. Tuscarantha Luciae. n.. sp.. Typische Form.. T.-St.. Vergr. 26.. 214.. An einem. stachel haftet eine Challengeride (Challengeron armatum).. zum. Corycaetcs sp.. 209.. Tuscarantha Braue ri. 210.. 211.. „. .,. Tuscaretta aeronauta. 212.. „. 213.. „. Vergr. 26.. Vergleich der Größenverhältnisse.. 208.. n.. sp.. Typische Form.. triangula n.. sp.. n.. sp.. n.. subsp.. Stachelformel. „. n.. sp.. Stachelformel. „. n.. sp.. Stachelformel. (V4). 6 (. Ai).. (4/4).. T.-St.. 2 28.. Vergr. 26. Vergr. 26.. T.-St.. 215.. T.-St.. 91.. Vergr. 34.. T.-St.. 91.. Vergr. 34.. T.-St.. 135.. Vergr. 34.. Oral-.
(54) V.HAECKER:TII. '. riEFSl. Taf.. XXVII.. Tuscaroridae 'antha. I. sp. 208. Corycaeus sp.. triangula. n. sp., n.. subsp.. .. 210. 20g. Tuscarantha Brauen n. sp. 211-213. Tuscaretta aeronauta n. sp.. Tuscarantha Braueri.
(55) Tafel. XXVIII.. Tuscaroridae. Fi«. 214.. Tuscaridium galeatum. 215.. Tuscaretta globosa (Borgert).. n.. sp.. 217. 1. 8.. passercu/a. 219.. 220. 22. 1.. 88.. T.-St.. Chuni. 216.. 2. T.-St 91.. cepa. n.. sp.. Vergr. 38.. Stachelformel. n.. subsp.. n.. subsp. Stachelformel. sp.. Stachelformel. n.. sp.. Stachelformel. n.. sp.. Stachelformel. n.. Vergr. 26.. Stachelformel. 3 (. /3).. 6 (. (. /o). 5. /o).. (*/o).. T.-St.. (6/3). 5 (. /3).. T.-St. 135. Vergr. 38. T.-St. 135.. T.-St.. 135.. Vergr. 38.. T.-St.. 135.. Vergr. 38.. T.-St.. 135.. Vergr. 38.. 215.. Vergr.. Vergr. 38..
(56) IT.. 214..
(57) XXIX.. Tafel. Tuscaroridae. Fig.. 222.. Tuscaretia globosa (Borgert). Chuni. n.. subsp.. Kolonie mit 8 Individuen.. T.-St.. 142.. Ungefähr 25-fach vergrößert. „. 223.. ,.. „. vom Rand. Fensteröffnung der Gitterschale. Die obere Lage und die schrägen Stäbe sind dunkel gehalten. Stärker vergrößert.. Chuni.. Stück. einer.
(58) Tu subsp..
(59) XXX.. Tafel. Tuscaroridae. Auf der. Berichtigung.. Taf.. XXX. würde. statt. „234" 224 zu lesen. sein.. Im Text. ist. teilweise die unrichtige Zahl „234" zitiert.. Fig. 224.. 225. 226.. Tuscaretta tubulosa (John „ „. „ „. Murray). typica.. var.. sphaeridium. Stachelformel ( 4 /2). var. medusa.. 227.. „. „. 228.. „. „. 229.. „. Stachelformel. Stachelformel. P.. 12.. var.. medusa.. Stachelformel. „. „. Stachelformel. „. in. Teilung. Seitenansicht.. (?).. Oralansicht.. 230.. „. „. in. 231.. „. „. Peristom und Oralstacheln.. 232.. „. „. Jüngeres. „. var. dcndtvpliora.. (2/2).. T.-St.. „. und. Vergr. 38.. T.-St.. 91.. Vergr. 38.. T.-St.. 73.. Vergr. 38.. 74.. Vergr. 38.. Vergr. 38.. Vergr. unbestimmt.. Entwickelungsstadium. mit. warzenförmigen Stachelanlagen. 233.. Vergr. 38.. 91. Vergr. 38. zwischen var. sphaeridium. Nov. 1901. (V2).. T.-St. 218.. T.-St.. (V2).. Zwischenform. S.. (V2).. Aboralstachel.. runder. T.-St. T.-St.. 73.. 215.. Schalenöffnung und Vergr. 38. Vergr. 270..
(60) V.H. 1. Taf. XXX. Tuscaroridae.. 22J-.
(61) Tafel. XXXI.. Tuscaroridae. Fig.. 234.. „. 235.. Tuscaretta tubulosa var. medusa. „. „. U ebergang formel. 236. „. 237.. „. „. „. 238.. „. „. 239.. „. „. Stachelformel. zwischen var. sphaeridium. (V2).. var. dendrophora.. Belknapi (John Murray). „. „. 215.. und. Vergr. 38.. var.. medusa.. Stachel-. T.-St.. 215. Vergr. 38. T.-St. 215. Stachelformel (V2).. Stachelformel. calathoides n. sp.. T.-St.. (3/2).. 3 (. A).. T.-St.. Stachelformel Stachelformel. 175.. (V3). 4 (. A).. Vergr. 38.. Vergr. 38.. T.-St.. 215.. Vergr. 38.. T.-St.. 235.. Vergr. 38..
(62) V.HAKCKKI. 234-2J6. Tuscaretta. .'.. j. "uscaretta calatho,. b.. 2jS. 23g. Tu.
(63) XXXIL. Tafel. Tuscaroridae. Fig.. 240.. Tuscaretta sp.. {passercula. oder. globosa).. Centralkapsel. in. Seitenansicht.. T.-St.. 1. 39.. Vergr. 45. „. 241.. von der Astropylenseite. T.-St. 215. Vergr. 45. Ein Längsschnitt durch die Schwester-Centralkapsel ist in Taf. XXXIII, Centralkapsel. Belknapi.. „. Fig. 253 abgebildet. von Tuscaretta globosa, von der Astropylenseite aus. T.-St. 142. Centralkapsel Tuscaridium cygneum, von der Parapylenseite aus. Centralkapsel von. „. 242.. „. 243.. „. — 246. 244. Vergr. 45. T.-St.. 45.. Vergr. 45. Centralkapseln einer vierkapseligen Tuscaretta tubulosa (hierzu Taf.. und 230, und. Taf.. Centralkapseln. in. dar. „. 247.. T.-St.. 248.. 249.. Schnitte. 250.. Taf.. Fig.. stellen. Fig.. 229. eine. der. 246 eine zweite Centralkapsel. Vergr. 45.. 74.. Tuscaretta tubulosa. (andere Ansicht des. in Taf.. XXX,. 2. 1. Sehr junges Stadium.. Vergr. 210.. 139.. durch. Längsschnitt Vergr.. „. Figg. 244 und 245. 232 abgebildeten Exemplars). 73. Vergr. 45. durch die Centralkapseln einer Tuscaretta passercula.. '. Schnitt. Die. T.-St.. T.-St. „. Fig.. 250).. zwei verschiedenen Ansichten,. Weichhäutiges Exemplar von Fig.. „. XXXII,. XXX,. einen. Kern. von. Tuscaretta. globosa.. S.. P.. 12.. Sept.. 1901.. o.. durch. XXX,. eine. Fig.. Centralkapsel. 229—230, und. einer. Taf.. vierkapseligen. XXXII,. Fig.. Tuscaretta. — 246). 244. tubulosa. T.-St. 74.. (hierzu. Vergr. 210..
(64) DEUTSCHE TIEFS!. E. V.IIAECKER:TIEFSE] RADIOLAKIEN. EXPEDITION 1898-99. Bd XIV. 2. ['AI. XXXII. 2 t2. 1-9. V. Hl-. *. !48. TP«/?. ;/v 2. §• •. 2. 1. •. .... 1-7. 1. 5. 241. $£Tt 250. 246 st. \. 'S''. !. i 2. 7«/! XXXIf.. 240. Tuscaretla sp. 244 -247,. 241. 2SO. Tuscaretta Belknapif. Tuscaretta tubuLosa 248. 40. Tuscaroridae. 242. Tuscaretta. globosa,. 24-9 Tuscaretta. passerculd. 243. Tuscaridium cygnenm. Tu caretta. gtobosi.
(65) XXXIII.. Tafel Tuscaroridae. Fig. 251.. „. 252.. Tuscaretta Belknapi.. Aelteres Stadium.. Vergr. „. 253.. Circoporidae.. Querschnitt durch die Centralkapseln einer Tuscaretta Sehr junges Stadium. Tuscaridiuvi) Belknapi.. „. „. 2. 1. 254.. 255.. Vergr. 210.. 215.. Längsschnitt. 215.. ist. durch. in Taf.. eine Centralkapsel.. 2. 1. 1. 5.. XXXII,. Fig. 24. 1. Die. abgebildet.. Vergr. 210.. Tuscaridium cygneum. Aelteres Stadium. Längsschnitt durch eine Centralkapsel. Vergr.. „. T.-St.. Querschnitt durch eine Centralkapsel. T.-St. 2. Schwester-Centralkapsel. „. der Tafelbeschriftung fälschlich:. o.. Aelteres Stadium.. T.-St.. (in. T.-St. 4 5.. o.. Schnitt durch die Centralkapsel eines. Vergr. 210.. Circoporus sexfurcus mit. 2. Kernen.. T.-St. 154..
(66) DEUTSCHE TIEFSEE EXPEDITION 1898-99. V. Bd. XIV. HAECKER:. flEFSEf KADIOLARIEN. l.\l'. r. 2bA. XXX III. l. ). 1 ,S. wäm. ]. 5. '"sä.. '£/$*& '. I. f Jf.. U. .. -. >. .. Xu" ja. v. \j. 251. LIBRARY! «JAS»'. Tä/' XXXI/I. 251. 253. Tusca.rid.ium. Belknapi. .. Tuscaroridae. 254. ,. Circoporidac. Tusca.ridiu.rn. cygneurn. .. 255. Circoporus sexfurcus. ^Q.
(67) Fig..
(68) DEUTSCHE IUI SEE EXPEDITION 1898-99 Bd. V. XIV.. HAECKER. :. TIEFSEE RADIOLARIEN. TAI-. ( -. ü;)!). 257. ( j. i. ^. -;. (. (. »63. •. •• • •. »</'. n '. ~» i -. ISP. i. ti 262. ••SS r. *. " .,*. c. ••. ... "''r'''*'*. f -ir #jftr. '. * *fc. X/ 264. 2C,:. Taf. XXXIV. Castanellidae Hookeri 258 Castanarium favosum. 259 Castanarium 256,257 202 Castanella CaMa-nella 265 Caslanella Thomsoni. 260,261 Sloggctti um r;i<i ni a 2(i4 Castanissa. p^seudocastanella Circocastanea 265 .. Casta.na.yiu.fn. antarclicum \\fyvillei. ,. XXX IV..
(69) Tafel. XXXV.. Castanellidae. Fig. 266. „. 267.. „. 268. Circocastanea margarita. Castanissä. — 26g.. Valdiviae. n.. n.. sp.. T.-St. 41.. sp.. Castanopsis fragilis. Flächenansicht.. n.. sp.. T.-St.. 172.. Vergr. 107.. T.-St.. 135.. Fig. 268: Vergr.. unbestimmt. T.-St. 49.. „. 270.. Castanopsis cidaris. „. 271.. Castanura echinus. 272.. Castanidium Apsteini Borgert.. „. n. n.. sp.. sp.. T.-St. 66.. Vergr. 410.. Vergr. 107. Vergr.. T.-St.. 120.. 107.. Vergr.. 107.. 107,. Fig.. 269: Vergr..
(70) DEUTSCHE TIEFSEE EXPEDITION. 1898-99 Bd. .XIV.. V.HAECKER: TIEFSEE RADIOLARIEN.. Ta.f XXX\. 266. i'i i ,-ik. /i.simicd. margarita. 270 Caslanopsis cidaris. .. .. '. i. 'aslanellidac. 267 Caslanissa 27i. Vialdiviae. Castanura echituts. .. .. 268,269 Castatiopsis fi'agilis Caslanidium Apsleini. 272. TAI'..X.X.W.
(71) Tafel. XXXVI.. Castanellidae. Fig.. 273.. Castanidium. 274.. „. 275. so/ n. sp.,. mit Copepodeneiern.. 277.. Castanidium variabih Borgert.. 278.. Castanea amphora. 279.. Vergr.. 107.. Murrayi Haeckel, mit Weichkörper. T.-St. 32. Vergr. 107. Castanidium . //.wW/// Bürgert. Stachelverbildungen. T.-St. 151. Vergr.. — 276.. 280.. T.-St. 49.. „ „. n.. sp.. T.-St.. Henseni Borgert. globosa. n.. sp.. Stachellose Varietät. 85.. T.-St.. T.-St 49.. Vergr. 227.. 107.. Vergr.. Vergr. 107.. 107.. T.-St.. 135.. Vergr.. 107.. 140..
(72) "SCHE TIEFSEE EXPEDITION 1898 99 Bd XIV. V.HAECKER: TIEFSEE RAD10LAR1EN. I'AF. i. Taf.. ATI 17.. Casianeäidae. 274 Castanidium 273 Castanidium sol J77 Castanidium variable 27<S Castanea amphom .. .. .. .. Castanidium Apsieini 280 Castanea globosa 279 Castanea Henserii. Mu-rrayi. .. 273,276. .. .. XXXVI.
(73) XXXVII.. Tafel. Castanellidae. Fig.. 281.. (. 'astanidium Moseleyi Gorgonia. n.. 282.. variabile fenestratum. 283.. antardicum. 284. 285.. 286.. „. „. subsp. n. n.. vulgatissimum. longispinum. n.. n.. subsp.. T.-St.. Vergr. 45.. T.-St.. 227.. T.-St.. 136.. subsp. n.. 39.. subsp.. T.-St.. 39.. Vergr. 107. Vergr.. 107.. Vergr.. sp.. Typ. A.. T.-St.. 39.. Vergr.. 107.. sp.. B.. T.-St.. 55.. Vergr.. 107.. Typ.. 107..
(74) DEUTSCHE TIEFSEE EXPEDITION. 1898 99, Bd.XtV.. V. HAECKER. :. TIEFSEE RADIOLARIEN. I'. 286. 72z/:. 281 Castanidiwn. Moseleyi. 284. Gorgonia,. .. 282. .V.VA17/. Castanellidae. Castanidium. C.var.vul$attssimu.m. .. va>-iabüe fenestmtum,. 285,286 Castanidium. .. 285. löngispinum. C.oar. antarclicum. XXXVII..
(75) Tafel. XXXVIII.. Castanellidae. Fig. 287. „. 288.. „. 289.. Castanea globosa. n.. 290.. Vergr.. 107.. Castanidium Moseleyi microporum n. subsp. T.-St. 39. Vergr. 107. Monstrosität mit doppeltem Schalengeflecht. variabile Borg. „ Verer.. „. T.-St. 41.. sp.. „. 2. 1. o.. longispinum. n.. „. n.. T.-St.. 136.. T.-St.. 149. Bei a Verbindung beider Schalen. sp.,. mit Achsenfäden. und Porzellanstruktur.. Vergr. 460. „. 291.. „. sp.. Häutige Schale mit höckerförmigen Stachelanlagen. oder -rudimenten. „. 291a.. „. 292.. T.-St.. Radialstachel desselben Exemplars mit Achsenstrang.. Castanidium variabile Borg.. Sekundäre Verkieselung.. 136.. Vergr. 460.. Vergr. 460. T.-St.. 121.. Vergr. 460..
(76) DEUTSCHE TIEFSEE EXPEDITION 1898-99. l'.d. XI\:. .VAU///. Taf.. 287 CasUinea 289. Castanidium. oariabüe. globosa. V.HAECKER:TIEFSEE RAD10LAR1EN. .. 28S. TAF. CaslaneUidae Castanidiuin. 290,291 Castanidium. Moseleyi. lon$i.spi?iuin. inicroporum. .. 232 Castanidium. uaMabile. WWW.
(77) Tafel. XXXIX.. Castanellidae. Fig. „. 2q$.. Castanidnim Moseleyi circoporoides. 294.. n.. „. „. Gorgonia. n.. subsp.. subsp.. T.-St.. T.-St. 49.. 268.. Vergr.. Vergr.. 107.. 107..
(78) DEUTSCHE TIEFSEE EXPEDITJON 1898-99. Bd. XIV.. Ta/:. 295 (hsianidium. V.HAECKER TIEFSFE RADIO LARIEiX. XXXIX. CastaneUidae. Moseleyi cireoporoides. 294. .. Casl.. Moseleyi Gorgonia. \F. XXXIX..
(79) Tafel. XL.. Castanellidae. Fig.. 295.. Birnförmige T.-St.. „. 295a.. 136.. Vergr.. 296.. 297.. 135.. Schnitt durch. seitlich. gelegenem. Pylom.. Vergr. 107.. Vergr. 460.. von. Castanidium. und zwei Tangentialbalken. T.-St.. Weichhäutige Schale von T.-St.. 32.. variabile.. Gezeichnet sind. Die weichen Innenteile sind plasmo-. Vergr. 460.. Castanidium. variabile.. Sekundäre Verkieselung noch nicht. Vergr. 460. von Castanidium variabile. Sekundäre Verkieselung Schale 299, 299a, 299b. Weichhäutige hat begonnen. Die Achsenfäden nur stellenweise und undeutlich erkennbar. abgeschlossen.. „. 136.. eine weichhäutige Schale. lytisch geschrumpft.. 298.. mit. 107.. T.-St.. ein Radialstachel. „. variabile. Weichhäutiges Exemplar von Castanidium longispinum mit rudimentären Nebendornen. T.-St.. „. Castanidium. Castanidium variabile mit dreifacher Pylomöffnung und doppeltem. Monstrosität von Schalengeflecht.. „. von. Monstrosität. T.-St.. 142.. 135.. Vergr. 460..
(80) DEUTSCHE TIEFSEE EXPEDITION 1898-99 Bd. XIV.. Taf.. V.. HAECKER. XL. .. :. TIEFSEE RADIOLARIEN. ütslanellidae. 295,297,298,299 Castanidium sp. TAI-'. .. 296 Caslanidium. longispinum. .. XI.
(81) Tafel. XLI.. Castanellidae. Fig. 300.. Schnitt durch ein Castanidium variabile mit. osmiumessigsäure,. Teilune. begriffen.. 2. Centralkapseln.. Konservierung: Chrom-. Beide Kerne sind in synchroner Färbung: Hämatoxylin. Unten Seitenansicht des Dyasterstadiums, oben Durchschnitt. —. 1600. durch eine Tochterplatte des Dyasterstadiums. Zahl der Chromosomen 1500 Rechts (Mitte) ein Stück des geschrumpften Phäodiums. T.-St. 66. Vergr. 930. :.
(82) DEUTSCHE TIEFSEE EXPEDITION. V.HAECKER TIEFSEE. ifi98-QQ.Bd.NIV. •'. \i.l. Z]. CZ3. C3. O. 5 00.. RADIO]. C?. O. % o •. o Taf.. 300. XLI.. Castanellideut. Castanidiuw Verla? von. GustavFisch, er. i/ariabile in. Jena. o. c.
(83) Tafel. XLII.. Aulacanthidae (Nachtrag). Fig. 301.. „. 302.. 303. „. 304.. „. 305. „. Sämtliche Radialstacheln Auloceros arborescens trigeminus (Haeckel), Variante. T.-St. 218. 2 windschief angeordneten Terminalästen. Vergr. 57.. Regelmäßige Anordnung der Phäodellen. 10. Aulographis triglochin Haeckel. T.-St. 151. Vergr. Aulacantha cannulata Haeckel. T.-St. 49. Vergr. 110. Phaeocolla sp.. — 309. 310 — 312. 313 — 314.. 315.. 70.. Vergr.. 1. 50.. Fünf Stacheln eines Aulokleptes floscultis. Scabiosen-Typus. T.-St. 236. Vergr. 109. Drei Stacheln von Aulographis pandora. Sekundäre Verkieselung nicht abgeT.-St.. 182.. Zwei Stacheln von. förmiger Stachel. „. 1. 1. schlossen.. „. T.-St.. mit. Vergr. 460.. Aulographis. T.-St.. 218.. stellata.. Fig.. 313. normaler,. Fig.. 314 keulen-. Vergr. 210.. Stachel von Aulographis pandora mit Einknickung. T.-St.. 182.. Vergr. 210..
(84) '. rSCHE TIEFSJ. Ol. Bd. '.:. V.. HAEl KER. I. R. I. \DI0LARII. TAI-. 30Ö ,0. 305 307. 508. v >. 10 1. 1. 3. 302. 312. t wir. «. .. #^,. Taf. XLII. 101. A uloceros 105. arborescens trigeminus. 109 Aulokleptes floscuhis. .. .. Aulamnthidae. 102 Phacocolla. HO. -312. 1/5. •'. sp. W3 Aulographis. Aulographis pandora. .. triglochin 113, 114. .. 104 Aulagtcntha cannulali. Aulographis. siellata. .. 3 15. .. XLII.
(85) Tafel XLIII. Aulacanthidae (Nachtrag). Fig. 316, 316a.. Fig. 3 „. 317.. 1. und. 7. Fowler.. zetesios. Aulocoryne 3. 1. 8 gezeichnet.. 135.. Vergrößerung wie. „. 317a. Dasselbe, stärker vergrößert.. „. 318.. „. n.. Aulographonium polystylum. 318a. 319.. T.-St. 44.. Vergr.. Bei 1. 1. „. Oben. verticillatum. eine Luftblase.. Aulokleptes ramosus.. „. 320.. „. — 325. 321. solenia.. T.-St.. 66.. teilweise verzweigten Aesten.. Fig. 316.. T.-St.. sp.. Vergrößerung wie. 268.. Vergrößerung wie. in. Fig. 316.. Stärker vergrößert.. ,.. Aulodendron. in. gleicher. o.. Aulooraphonium pulvinatum coronatum, verkrüppelt und mit T.-St.. „. Radialstacheln.. n.. Fremdkörpergrundlage: eine Kette. sp.. Antarktische T.-St.. Radialstachel.. Vergr.. 1. von. Corethron.. Vergr. 210.. Fremdkörpergrundlage. :. eine. Kette von. Rhizo-. 10.. Fünf Radialstacheln eines Exemplares von Aulokleptes floscuhts. Fig. 325 zeigt den den ^/»/"/-/////-(Artischocken-) pistillum-, 323 den tridentatus-, 322 den gemmascens-, 321 Typus.. T.-St.. 175.. Vergr.. 110..
(86) DEUTSCHE TIEFSEE EXPEDITION. 316. 1898 99. li.l. Xl\'.. V.HAECKER TIEFSEERABIOLARIEN :. TAF.
(87) XLIV.. Tafel Aulacanthidae. Fig.. 326. — 329.. Aulokleptes. ramosus.. Aulosphaeridae. Vier. Radialstrahlen.. (Nachtrag.) T.-St. 149 und. Fremdkörperunterlagen: Gehäuse von Rhizosolenia. sekundäre Verkieselung noch unvollendet.. n. 330. — 335.. Radialstacheln. kieselung.. T.-St.. Auloscena verticiäus.. „. 336.. „. 337 und 337a.. „. 338.. von. Auloceros. 86 und 182.. arborescens. in. Fig.. 326. 182.. und. verschiedenen. Vergr.. 327. Stadien. zeigt. der. 370. die. Ver-. Vergr. 460.. Zwei Knotenpunkte.. Vergr. 410.. und Gitterschale. Aulospkaera trigonopa. größerung (210 und 26) wie in Taf. XI, Fig. 106 und 105. Monströses Gitterwerk von Auloscena volle Mus. Vergr. 210. Radialstachel. T.-St.. 43.. Ver-.
(88) DEUTSCHE TIEFSEE EXPEDITION. 1898 99 Bd XIV.. V.HAECKER TIEFSEE RADIOLARIEN. TAF. :. XI, IV. BRARY. Taf.XLh Auktcanthidae,. hilosphaeridae (Nadüm', 526 529 Auhkleptes ramosus 550355 Auloceros arborescens. '.. 56. Auloscena. veriiciüus. .. 557 Aulosphaera. Iriionopa. .. 558 Auioseena sp. ,. 1. ;.
(89) Tafel Aulosphaeridae. Fig. 339„. 340.. „. 341.. „. 342.. 343.. „. 344.. „. 345.. Sagosphaeridae.. (Nachträge.). Spitzer Pol einer Aulosphaera bisternaria mit unregelmäßigem Flechtwerk.. Vergr. 102.. Vergr. 210.. Gittermasche. Aulosphaera elegantissima. mit Nebenknotenpunkt. Gittermasche „ sp. „. „. Gittermasche 2. Vergr. „. XLV.. „. versprengtem. Sagenoscena lampadophora. Vergr. 210.. o.. Gitterwerk mit Abnormitäten. n.. 215.. Tangentialbalken.. Gitterwerk mit Abnormitäten.. elegantissima.. Aitloscena verticillus.. 1. mit. T.-St.. sp.. T.-St.. 174.. Vergr. 210.. Vergr. 210.. Vergr. 210.. T.-St.. 215..
(90) DEUTSCHE TIEFSEE EXPEDITION 1896 99. 339. U.l. XIV. V.. HAECK ER: TIEFSEE. RADIO IARJEN. .. TafXLV. Aulosphaeridae Sagosphaeridae (Nachtrag). 340,343 Aulasphaera elegantissima Aulasphaera bislernaria. 341,342 Aulasphaera. sp.. 344. Aulasceiia. Deriiqllun. .. -~>4.'>. Sagenascena latnpadopliom. TAI. XLV.
(91) Tafel Aulosphaeridae. Fig. 346.. XLVI.. Sagosphaeridae.. (Nachtrag.). Schnitt durch eine Centralkapsel von Aulatradus fusiformis. getroffen.. Kanäle im Endoplasma.. T.-St. 44.. Die Parapylen sind nicht. Vergr. 450. Vergr. 210.. „. 347.. Aufoscena pelagica.. „. 348.. „. 349.. T.-St. 149. Vergr. 90. Sagenoscena irmingeriana mit Teilkernen. mit Weichkörper. T.-St. 135. Vergr. 210. Sagoscena praetorium. ?. Entwickelungsstadium.. T.-St.. 23g..
(92) IHITSdll. IIIIMI,. KXPt'DITION [898. <><>. !;,/. >Jh. II,. I.. XIV. XI.YI. Aula tractus fusiform is. \'. II.. U( KKK. Aulosphaeridae. : I. II. Sl. I. I. > RADIO AKII I. Sagosphaeridae .(Nachtrag). 147 Auloscena pelagica 148 Sasenoi 149 V praetorium .. fAF XLVL. \. .. irminPe).
(93) XLVII.. Tafel. Diese Tafel. soll. Sagosphaeridae.. Cannosphaeridae.. Aulosphaeridae.. die Größenverhältnisse der. hauptsächlich. (Nachtrag.). Warm- und. sowie der Oberflächen- und Tiefenbewohner zur Darstellung bringen.. Kaltwasserformen,. Vergrößerung sämtlicher. Figuren: 13. Fig. 350. „ „. Cannosphaera antardica Haeckel. labradoriensis. 351.. Aubsphaera. 352.. Au/oscena pelagica. n.. Antarktis,. Borgert.. ?. Tropischer. sp.. noch oberhalb des 200 m-Horizontes.. Knephoplanktonisch. Noch oberhalb Indik.. 20. m,. also. phao-. planktonisch. „. „. 353.. 354.. Südlicher Indik. (wahrscheinlich verticillus Haeckel). Vertikale Antarktis. Aubsphaera bisternaria septentrionalis (Borg.). „. sp.. Verbreitung. un-. bekannt.. ovulum. Atlantik.. „. 355.. „. .,. 356.. „. triodon. „. 357.. „. coronata. „. 358.. „. 359.. Aulatradus fusiformis Haeckel. Größere Warmwasserform. Aubsphaera bisternaria ovulum (Borg.). Warmwasserform.. „. 360.. Aulastrum monoceros Haeckel.. „. 361.. Sagoscena. „. elegans. Haeckel. n.. sp.. (Borg.).. Tropischer Indik.. Tropischer Atlantik und Indik.. Borgert.. Warmwasserform. den tropischen. In. Meeresgebieten. noch. oberhalb. des. 50 m-Horizontes. „. 362.. Sagenoarium. Chuni Borgert.. In. 200 m-Horizontes. dicranon. n.. „. 363.. „. „. 364.. „. Chuni Borgert.. „. 365.. „. dicranon. „. 366.. „. .,. 367.. n.. sp.. sp.. Chuni Borgert.. Sagenoscena tetracantha. n.. sp.. den wärmeren Meeresgebieten noch oberhalb des T.-St. 91.. T.-St.. 237.. T.-St. 44. T.-St.. 268.. T.-St. T.-St.. 54.. 190..
(94) DEUTSCHI TIEFSEE EXPEDITION 351. 55. 1898 99. Bd XIV.. V.. HAECKER TIEFSEE-RADIOLARIEN 3. >52. TAF.XLVH.. :. '>. .. 361. 3. 362. 1. ,-(,. 355. 363. 564. 36 5. 359. '>6G. 367. k. 360. -. Taf.XIMI Aulosphaeridae Canaosphaeridae Sagosphaeridac. 35o. Cannosphaera antarctica. 154 Aulosphaera histeriiaria 158 Aulatractus I. 362.364. septer,. \. nalis. 359 Aulosphaera rium. ''< j. .. 151 Aulosphaeralabradoriensis 352 Auloscena pelagica. 353 Auloscena sp 1 56 155 Aulospkaera bisternaria ovulum Aulosphaera triodon. 15?. Chuni. .. bisternaria Ovulum,.. 163.365 Sagenoarium. 360. .. Aulastrum monoceros 161 Sagoscena elegans 167 Sagenoscenn teiracantha. dicranon. .. ,. ..
(95) XLVIIL. Tafel Cannosphaeridae. Fig- 3^8. „. 369.. „. 370.. Sagosphaeridae. n.. T.-St.. 135. Vergr. 460. a Vergrößerung (110) wie Taf. XIV, Fig. 143. Cannosphaera lepta Joergensen. b Gleiche Vergrößerung (210) wie die Figuren der Taf. XII und XIII. var. circularis mit nahezu kreisförmigem SchalenChallengeria Naresi (John Murray). Sagenoarium anthophorum. sp.. umriß und mäßig geringer Wanddicke. 371.. Challengeridae.. Porospathidae.. Porospatkis holostoma (Cleve).. Peristom.. T.-St. T.-St.. Vergr. 210.. 121. 27.. Vergr. 460.. „. 372.. „. „. ,.. Peitschenförmiger Radialstachel. T.-St. 372. Vergr. 210.. „. 373.. „. „. „. Große, kugelige Varietät.. „. 374.. „. „. c. 236.. Vergr. 210.. doppelte Kiesellamelle, k Kern der Spaltraum, gl äußere Grenzlamelle, a, b Leisten,. Schalendurchschnitt, Papillen,. T.-St.. kl. am Außenmembran,. r Röhrchen.. „. 375.. „. „. Kleine eiförmige Varietät.. „. 376.. „. „. Kaminförmiger. Stachel.. T.-St. T.-St.. 66.. 27.. T.-St.. 66.. Vergr. 930.. Vergr. 210. Vergr. 930..
(96) DEUTSCHE TIEFSEE EXPEDITION. Taf XLVIII. 18«. .. Id. V.HAECKER. XIV.. Cannospkaeridae. 368 Sagenoarium 370 Qiallengeria Xara. ii. ,. HEFSEE-RADIOLARIEN. Sagosphaeridae. nthophoru in. ii. eircularis. sp .. ,. Porospathidae. ,. TAF. ChullenQeridae. 369 Cannosphaera. lepta. 371-376 Porospathis holostoma. .. XI. VIII..
(97) XLIX.. Tafel. Challengeridae.. Porospathidae.. Sämtliche Ganzfiguren bei gleicher Vergrößerung gezeichnet. Fig.. 377-. Challengeria Naresi (John. Schalenumriß.. 37°.. „. Derbwandige Form mit eiförmigem Bei a ist die Schalenwand Vergr. 2 o.. var. ovalis,. Murray). 121.. T.-St.. 1. im optischen Durchschnitt gezeichnet. T.-St. 229. Mpliodoii Haeckel. Vergr. 210. Vergr. 210.. 379-. T.-St.. 32.. 380.. T.-St.. 227.. Vergr. 210.. 381.. T.-St.. 228.. Vergr. 210.. 382.. Protocystis tridens. T.-St.. (Haeckel). 147.. T.-St.. 383384-. Swirei (John Murray).. 385.. acornis. 386.. Swirei (John Murray).. n.. T.-St.. sp.. 147. T.-St.. 127.. T.-St.. „. bicornis n. sp.. 388.. „. Thomsoni (John Murray). 389-. „. 390. 39i39.2-. 393-. „. 133.. „. Swirei (John Murray). „. „. „. 147.. Vergr.. HO.. Vergr. 210. Vergr. 210.. Vergr. 210. var. anularis. var. ovalis.. T.-St.. T.-St. 48.. Große dünnschalige Abart. 121.. Vergr. 210.. Vergr. 210.. T.-St. 143.. Vergr. 210.. Kleine dickschalige Abart.. T.-St. 143.. Vergr. 210.. Doppelmißbildung.. Schalenstruktur der großwabigen Varietät. Vergr. 930. Schalenstruktur der kleinwabigen Varietät. Vergr. 930.. Porospatlüs holostoma (Cleve). „. Vergr. 210. Vergr. 210.. T.-St. 143.. 387-. Kantenansicht..
(98) DEUTSCHE. m. i:. V.HAECKER TIEFSEE-RADIOLARIEN. EXPEDITION tage 99 Bd XIV. 379. 378. TAF.XLIX. .. 80. 381. 385. 386. 38. I-. 387. C 383. „••„',. 389 390. 392. .391. Cp 393. LJ. ^. oa Taf.XLIX. Porospathidae Chcülengeridae var. ovaLis 378,381 Ck xiphoion 182, t&3 Protocysiis trideus acornis 387 P.bicor-iiis 77i, 188,389 ,. 377 ChaUengeria/Naresi 90. 191. P. Swirei. 185. P. .. .. .. P. •. .. Totti. a.
(99) Fig.
(100) DEUTSCHE riEFSEI EXPEDITION. 1898. -. Bd.XIV. V.HAECKER TIEESEE RADIOL\RIEN. TAY. 9. ig. 396. i. Vi,. > mo 99. 105. -4U7. 406. I. 4i)». 410 412. 411. ^. L ;"-/. Protocystis oarians. .. 395. P.. 401,402 Protocystis Sloggetti to;. I'. thyroma. .. ßalfouri. 403. .. Challengeridae. 196. 398. P.. Harstonx. 199,400 Challengemtiium. micrvpelecus 404 /' trulenlata 108 P.tuba 110 109,411 P.Murmyi /'.. .. .. .. .. P.. 405,40 Nacleari. d irdi. .. .. I,.
(101) Tafel LI. Challengeridae. Sämtliche Figuren sind bei gleicher 413Fig. 413.. Heliochallengeron. Vergrößerung (210) angelegt.. Channeri (John Murray).. T.-St.. 170.. T.-St.. 172.. 4H41 6.. Cadium meto (Cleve). T.-St. 14. marinum Bailey. T.-St. „. 4 i7-. Challengeron sacculus. 415-. 4i. n.. 226.. T.-St.. sp.. 172.. armatum (Borgert).. 8.. Kantenansicht.. T.-St. T.-St.. 4ig.. 229.. Dickwandige Form. 229.. Dünnwandige Form. Centralkapsel.. in. Frontalansicht.. mit zweikerniger. Farben nach einer Woltereck-. schen Skizze. T.-St.. 420.. 229.. Dickschalige. Form.. Farben. wie. in. Fig. 419.. 421. 422.. trinacriae. „. 424.. 425426. 1-27-. 428.. (Lohmann).. Challengerosium avicularia Bethelli. 423„. „. T.-St. 43.. n.. sp.. T.-St.. 220.. (John Murray). „. „. T.-St. 237. Varietät. T.-St.. 2. 1. 8.. mit wenigen Randstacheln.. Stachellose Varietät.. Entocannula infitndibulum Haeckel. T.-St. 237. Peristomzähne nach T.-St. 98. Porcupinia cordiformis Haeckel. Pharyngella gastrula Haeckel.. T.-St. 41.. Challengerosium Bethelli (John Murray).. T.-St 227.. Haeckel. ergänzt..
(102) DEUTSCHE TU. \r. '. I. o. og Bd. XIV.. \. OVARIEN. i I. 13. 4Hi. [23. 420. H9 125. 427. 1. 428. 113,. 118. III. t20. lleliochallengevon Ch. urmatun .. Entocannida. ,. huicriae. infundibulum. IJL'. .. •. Cadium marinum. ChaUengerosinin. hdli. .. mis. .. 1-7 Phu;. Ui. ..
(103) Tafel. LH.. Challengeridae. Fig. 429.. „. 430.. Challengeria Naresi (John Murray).. „. „. „. „. Vergr. 450. Centralkapsel mit zwei Astropylen und zwei Parapylen.. T.-St. 121.. T.-St. 121.. var. ovalis.. kapsel. Kern. mit in. Vergr. 450. Junge Central-. provisorischer. der Telophase.. der noch häutigen Schale.. Centralkapselhülle,. Darüber. ein. Stück.
(104) DEUTSCHE IIMmK EXPEDITION. 1898 <<. M. V.HAECk'ER TIEFSEE -RADIOLARIEN. XIV.. :. •»°«V« l. >. • *. 7/. v r #-•. '. «*•. ir.S. V. l",l). #. ^;W^. *****. '':{. ». »^ > j^. •. • ••. '. •. i liii' /,//.. t29. f.30. Chattet $erit ae. Challertgeria A'airsl. TAI-. 1.11..
(105) LI II.. Tafel. Medusettidae. und 44. Sämtliche Figuren, außer 441 Fig.. Medusetta. sp.. Gazelletta. Schleinitzi. T.-St.. Atlantnella bicornis „. „. n.. sp. n.. T.-St.. T.-St.. sp.. 55. 55.. T.-St.. 2. 1. 5.. Borgert.. T.-St.. 27.. Lucani Borgert.. T.-St.. $2.. inflata. Borgert.. Euphysetta elegans Borgert. Lucani Borgert. „ „. bei. 190.. Haeckel.. morchella. Etiphysetta elegans. Medusetta. sind. T.-St.. 217.. T.-St. 48. T.-St.. amphicodon Haeckel.. 26.. T.-St.. T-St „. Lucani Borgert.. Peristom.. gleicher. Vergrößerung (210) gezeichnet..
(106) SCHE TIEFSEE. EXPEDITION. 99. i:. Bd. XIV.. V.HAECKER T1EFSEERADIOLARIEN. TAF. =. 442. V. 441. -SS •. '. ER'. Taf. Uli. 131 Gazellella. 433, t38 Euphysella elegans. ellella. '2 6'a. p 13. '. .. Medusetlidae. Schi ein ilzi. 42 Eu.Lucam. .. 433. morrhella. Atlanticell. 437 Meduseita inflata. ;. vphysella. .. Uli.
(107) LIV.. Tafel. Medusettidae. Fig. 443.. Nationaleita. Valdiviae. n.. sp.. T.-St. 239.. Außenschale „. 444.. „. „. n.. sp.. T.-St.. Vergr. 45. Centralkapsel. (as). 23g.. Außenschale. in. 445.. „. „. n.. sp.. T.-St.. 239.. und Peristom mit. in Seitenansicht.. Vergr. 41.. Das. Frontalansicht.. unpaare Radialstachel. „. (r). Vergr. 41.. sattelförmige Peristom mit. Unten. (in. der Figur). der.
(108) DEUTSCHE riEFSEE EXPEDITION. 1898. 99. 3d. XIV.. V.HA1. Taf.. 443. -. 44:. UV.. !. riEFSEE-RADIOLARlEN. Medusettidae. iVationa.l<. .. Y.W. L1V.
(109) Tafel. LV.. Medusettidae. r-. F'.s. 446.. Planktonetta atlantica. robusta. An „. 447.. „. n.. verrucosa. „. subsp.. mit. n.. subsp.. etwas geöffnet. ». 448.. „. 449.. „. pyriformis. „. Dasselbe Exemplar. in. ergänztem. Weichkörper.. der „Hinterseite" das Floß.. n.. Seitenansicht.. subsp.. schräg T.-St.. von. 149.. Von vom.. Vergr. 41.. T.-St.. vorn.. 228.. Seitenansicht.. Vergr. 41.. Das Diaphragma. Vergr. 41. T.-St.. 174.. Vergr. 41.. ist.
(110) DEUTSCHE. flEFSE]. '. iITTO]. *>. Bd. XIV.. V.HAECkT.R. l'\. Sl. RADIOLARIKN. I-. t46. i. Medusettidae R, nkloiietta. atlantica. robu. ta. 44?. icu. verrucosa. .. 448,441. PI. atlantica pyrifbrmis. TAF.. IA'.
(111) Tafel. LVL. Medusettidae. Fig. 450.. Planktoncüa atlantica verrucosa wie. n.. in. Fig.. LV),. von unten.. Dasselbe Exemplar Diaphragma etwas. 215.. Vergr. 50.. Ansicht von. T.-St.. subsp.. 447. (Taf.. 149. Vergr. 41.. geöffnet.. „451.. „. „. robusta. n.. subsp.. T.-St.. Das Phäodium vom Floß. Unter demselben. überlagert.. ist. Bei a die Randstifte,. das intraphäodiale Stützskelett sichtbar. deren Verzweigungen Bei I Fowler's). (sp.. unten.. das intraphäodiale Stützskelett bilden b das von der Innenfläche des Peristoms,. bezw. dessen Grübchenzone zwischen den Stacheln des vordersten. Paares entspringende Büschel von Fäden (sp. V Fowler's). Bei c das Bündel von Stützfäden, mittelst dessen der mittlere Teil des Flosses mit. bindung „. 452.. „. „. pyriformis. steht (sp. n.. subsp.. dem. intraphäodialen Stützskelett in Ver-. IV Fowler's). T.-St.. 14.. Vergr.. 420.. Ende. eines. Radialstachels. „. „. 453.. 454.. „. „. Gazelletta fragilis. robusta. n.. subsp.. mit 3 Centralkapseln.. Hierzu der Frontalschnitt Fig. 459 Borgert. T.-St. 174. Vergr. 41.. T.-St.. 55.. (Taf. LIX).. Vergr. 41..
(112) DEUTSCHE TIEFSEf. EXPEDITION 1898. 99. IM. \'I\". V.HAECKER. :. riEFSEE RADIOLAR1I. ["AI. lA'I. I..I. ^m \\. 451. 4.V",. $. ,. L\ 7. .. Medusettidae. 450 Planklonella allanlica verrucosa 452 Pl.allanlica pyri/öntiis. 451 .. 453 Pl.allanlica. 454 Gazelletla. fragilis. robusla ..
(113) Tafel LVII. Medusettidae. Fig. 455.. Planktonetta atlantica Borgert.. T.-St. 86.. Medianschnitt,. Vergr. 240.. Konservierung mit Chromosmiumessigsäure,. c. um 90 °. gedreht.. Centralkapsel (geschrumpft) mit. Kern. und zahlreichen Astropylen (in der Figur oben) und Parapylen (unten), s Schale. rz Grübchenzone, Porenzone, helle Zone, Randzone an der Vorderseite gz, /:, des Peristoms (vergl. S. 287). rst Randstifte, von denen die Fäden des intra//::,. phäodialen. Stützskelettes. ausgehen. I. Fowler's). Stützfäden, durch welche die Mitte des Floßes ( / mit (sp.. ). skelett. verbunden. ist. (sp.. IV Fowler's).. Hinterrand des Peristoms mit. dem Floß. kst. est. dem. (sp. II. von. intraphäodialen Stütz-. häkchenförmige. verbinden. Bündel. centrales. Stifte,. Fowler's).. welche den. sst. Stützfäden,. von der Hinterfläche der Schale, teils von der Porenzone des Peristoms entspringen und am Floß ausstrahlen (sp. III Fowler's).. welche. teils.
(114) !. rsCHE TIEFSEE EXPEDITION 1898. ••. Bd. XIV.. V.HAECKER. Taf.. 455. /'/. I.YII. .. riEFSEERADIOLARIEN. Medusettidae i. a. atlantica. .. rAF.. I.YI1..
(115) Tafel LVIII. Concharidae.. Medusettidae. Fig. 456.. Nationaletta. Valdiviae. n.. sp.. T.-St. 23g.. Vergr. 240.. Medianschnitt durch ein Einzel-. c Centralkapsel. d Diaphragma in demselben und stecken (rechts) die Astropylen (links) die röhrenförmigen „Oeffnungskegel" der Parapylen, während die „Bulbi" noch in der Sarkode der Centralkapsel haften.. individuum.. / Stück „. 457.. des. Alkoholkonservierung,. Peristomrandes.. 458.. as Stück der Außenschale.. Verzahnung der Halbschalen von Conchoceras caudatum, von if innere (erste) Führung.. „. ;. Vergr.. 1. 1. innen,. af äußere. (zweite),. 70.. Verzahnung der Halbschalen von Conchidium rhynchonella, von außen. Die. linke. Halb-. schale ist nur bis zur zweiten, äußeren Führung (af) vollständig verkieselt, während ihre Zähne noch ein vollkommen hyalines Aussehen zeigen. Vergr. 1 70. 1.
(116) DEUTSCHE riEFSEE EXPEDITION'. Bd NIV. 1898 99. V.HAECKER. HEFSEE RADIOLARIEN. I.U. 456. G& $®f af. IM//. Medusettidae , Con.cha.Hdae 4J7 Couchoceras ca.udatu.tn. 458 Conckidium rhunchonella. Taf.. 456 Nationaletta VklAiviae. .. .. 1.VI1I..
(117) Tafel LIX. Medusettidae. Fig- 459-. Concharidae.. Teilungsstadium von Planktonetta atlantica Borgert. T.-St. 55. Vergr. 240. (Frontalschnitt durch das in Taf. LVI, Fig. 453 abgebildete Exemplar.) Formolkonservierung. tk innere Tochterkapsel, ek, ek die durch Teilung der äußeren Tochterkapsel entstandenen Enkelkapseln, von provisorischen Kieselhüllen umschlossen (vergl. Taf. LH, An der linken EnkelIhre Kerne befinden sich in der Telophase. Fig. 430). 2 junge Astropylen zu bemerken. Das Diaphragma ist in Neukapsel sind. „. 460.. bildung begriffen, ein intraphäodiales Stützskelett fehlt. Schnitt durch die Centralkapsel von Conchopsis sp. Vergr. 450.. Der. Schnitt. ist. Sublimatkonservierung.. senkrecht zur Trennungsebene der beiden Halbschalen geführt und. hat eine der nahe bei einander gelegenen Parapylen getroffen.. einem benachbarten Schnitt ergänzt.. Der Kern. Die andere. zeigt die Radstruktur.. ist. nach.
(118) DEUTSCHI. IlliSIr. EXPEDITION 1898-99 Bd. XIV. .. V.. HAI. IM SEE RADIO. •. I. L. \fl. t59. I I. i. k. \. *. «. ••. 3. * •. #. <. ». V. t. :. ck. «k. li.ii. m L. I. B R 4fA«. ^^im/m^ '////'.. 09. A/.V.. Nedusettidae. PLanktonetta atlantica. .. .. Mo. Conchctridae. Conchopsis sp.
(119) Tafel Medusettidae.. LX. Concharidae.. Sämtliche Figuren, außer 461, sind mit gleicher Vergrößerung (176) angelegt. Dasselbe Exemplar wie in Taf. LIII, Fig. 433. T.-St. 55. Atlanticeila bicomis n. sp. Fig. 461. Vergr.. 102.. Conchidium terebratula Haeckel.. T.-St.. 55.. Schalenhorn von der Schmalseite der Schale.. 462 a 463. „. rhynchonella. 464. thecidium.. Haeckel.. T.-St.. 236.. Flächenansicht.. vom. T.-St.. 226.. 465. Ansicht. 466. Ansicht von der Schmalseite.. 467 468. 469 470,. 47i. Conchoceras caudatum Haeckel. „. „. „. T.-St.. oralen Pol.. T.-St.. 54.. Aberratio.. T.-St. 46.. Halbschale von innen. Conchopsü pilidium Haeckel. Conckellium tridacna Haeckel. T.-St. 20.. T.-St.. 120.. 1. „. „. „. Halbschale von innen.. T.-St.. 226.. T.-St.. 173.. 226..
(120) Taf. I.X. Ißl Allanticella. 164. iiid. C rhynchoneüa .. bicornis. .. Meduseltid&e, Condiaridae. 162 Coiichidium terebralula.. Kj7, i6S Condioreras. caudatuiit. .. .. .. 163 C.terebralula Iheridium. t69 Conchopsis jiilidium. 170,471. .. ConchdHum Lridacna.
(121) LXI.. Tafel. Concharidae. Fig. 472. „ ... Conchophacus diatomeus (Haeckel).. T.-St. 41.. 176.. Vergr.. 473.. Conchocystis lenticula (Borgert).. T.-St.. 236.. Vergr. 176.. 474.. Haeckel.. T.-St.. 173.. Vergr.. Conchopsis orbikularis. 176.. ... 475.. „. 476.. T.-St. 174. „ Vergr. 176. pilidium Haeckel. von tridacna Conchellium Haeckel, Schalenverzahnung. 477.. durchschimmernd zu denken). Vergr. 460. Führungen Die Zähne erreichen Schalenverzahnung von Conchopsis orbicularis Haeckel.. von. außen. gesehen. (die. sind. ,.. rudimentäre äußere Verzahnung der anderen Halbschale nicht. „. „. 478. 47g.. Poren von. Conckarium asymmetricum. Conckarium asymmetricum. n.. sp.. n.. T.-St.. sp.. 182.. Vergr. Vergr.. 1 1. 70.. 176.. Vergr. 670.. die.
(122) DEUTSCHE TIEFSEE EXPEDITION. 1898 99. V.HAECKER: HEFSEE-HADIOIARIEN. Bd XIV.. .-. '$Jl. -. riKfl. Till'.. /^? Conchophacus diatomeus i75. C.. püidlum. l'/i. II i. I.XI. .. Concharidae. Conchocystis. Conchellium (ridacna. .. leitticula... ?74,. t77 Conchopsis orbicularis. 178,479 Conckdrium asymmelricum. TAI'. I.XI.
(123) Fig..
(124) DEUTSCHI. riEFSEl. EXPEDITION I898-9Q. r-r r. \. V.HAECKER. XIV.. B.l. C. TIEFSEE RADIOLARIEN. C C C r rc. -W^'". 6QPrL lcW<. V^J. r. rr er. '. r r CV'"<'. r. c. r C. \cCC rC r fr r. <". 0". l. r r. r. r rr. r r. C. <~. r. /. r. Cr. r. r. i. C. tas. >. 180. /AY/. Concharidac. 182 184 Cotichopsis orbicularis 185 l ondiellium. .. 481,483,487 Conckopharus diatometis C\. diopsis pilidium. .. TAI''. I.XI.
(125)
Documents relatifs
le triangle BCG rectangle et isocèle en C tel que CG = 6 cm. On finit en traçant la face de devant : le triangle ABG. Pour cela, on reporte au compas les longueurs AG et BG
tugal, Spain and Switzerland). Harm-reduction efforts in other countries, such as the United Kingdom, enabled them to altogether avoid a large-scale epidemic among IDUs. There were
(8) Da das dritte Moment der Kontinuitätsgleichung der disper- sen Phase entspricht (welche im CFD Solver vorhanden ist), muss nur das nullte Moment durch eine UDF beschrieben wer-
Daraus folgt, wie schon erwähnt, dass A eine untere Grenze des Quotienten (3) ist für alle zulässigen Polynome 6-ter Ordnung. Wir zeigen ferner, dass es ein
Bekanntlich wird die Struktur von Gruppen mit zyklischer Faktorgruppe nach dem Kern durch die Struktur des Kerns und die Lage des Zentrums im Kern vôllig bestimmt
[r]
q.. Im vierfachen Punkte gehSren zur C a die Torsalpunkte und zu den bei- den C~ die einander beriihrenden Zweige. Wie leicht zu sehen ist, wird dage- gen die
Ich habe Ihre Arbeit ~Uber den Zusammenhang zwischen dem Maximalbe- trage einer analytischen Funktion und dem grSssten Gliede der zugehSrigen Taylorschen Reihea